Thursday, June 29, 2017

Εσείς τι λέτε;



ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ Καναδά!


150 κεριά σβήνει φέτος ο Καναδάς. Παρόλο που βρίσκεται ακόμη στη νηπιακή του ηλικία ο Καναδάς θεωρείται σήμερα μία από της καλύτερες χώρες του πλανήτη για να ζει κανείς. Το βιοτικό επίπεδο των Καναδών είναι υψηλό και τα στοιχεία που συνεισφέρουν στην ποιότητα ζωής τους είναι πολλά: καθαρό φυσικό περιβάλλον, άφθονες πλουτοπαραγωγικές πηγές, ανθηρή οικονομία, σταθερή πολιτική κατάσταση, λειτουργικές δημόσιες υποδομές, σύγχρονη εκπαίδευση, επαρκής υγειονομική περίθαλψη, ικανοποιητικές αμοιβές εργασίας, κλπ. Οι Καναδοί, στην μεγάλη πλειοψηφία τους έχουν υψηλότερα μέσα εισοδήματα από πολλές άλλες αναπτυγμένες χώρες, απολαμβάνουν τις ανεξάντλητες ομορφιές μιας υπέροχης χώρας και είναι ιδιοκτήτες ακινήτων σε ποσοστό μεγαλύτερο από τους Αμερικανούς, τους Σουηδούς, τους Ιάπωνες, τους Γερμανούς και τους Γάλλους.
Οι πόλεις είναι σταθερά στην κορυφή του πίνακα των πλέον κατοικήσιμων πόλεων της Γης ,σύμφωνα με τις μετρήσεις του Economist. Για την ποιότητα ζωής, σε 230 πόλεις της Γης οι μεγαλύτερες πόλεις του Καναδά κατείχαν το 2015 τις ακόλουθες θέσεις: Βανκούβερ 5η, Τορόντο 15η, Οτάβα 16η, Μόντρεαλ 24η, Κάλγκαρι 33η. Στην πρώτη θέση του πίνακα είναι η Βιέννη και στην τελευταία η Βαγδάτη. Η Αθήνα είναι στην 85η θέση. Στην Έκθεσή τους εξ άλλου για την Ανθρώπινη Ανάπτυξη το 2014, τα Ηνωμένα Έθνη τοποθετούν τον Καναδά στην 8η καλύτερη θέση μεταξύ των χωρών του πλανήτη μας. Συγκρινόμενοι με τους νότιους γείτονες, οι Καναδοί καπνίζουν λιγότερο, κάνουν πιο περιορισμένη χρήση ναρκωτικών, έχουν μικρότερη εγκληματικότητα , είναι υγιέστεροι και λιγότερο παχύσαρκοι, γεγονός αρκετά παράδοξο για μια χώρα που έχει ως εθνικό φαγητό τις τηγανιτές πατάτες με τυρί και σάλτσα! Αντίθετα με τις Αμερικανίδες, οι Καναδέζες έχουν πληρωμένη άδεια μητρότητας και λιγότερα περιστατικά καρκίνου του μαστού, οστεοπόρωσης και διαβήτη. Οι Καναδοί εξ άλλου έχουν επίγνωση του γεγονότος πως είναι απόγονοι μεταναστών και είναι ανεκτικοί στους ξένους. Η Καναδική Πράξη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων απαγορεύει διακρίσεις με κριτήρια φυλής, εθνικότητας, χρώματος, θρησκείας, φύλου, οικογενειακής κατάστασης, ηλικίας, σωματικής ή άλλης αναπηρίας, σεξουαλικής προτίμησης και καταδίκης για αδίκημα για το οποίο έχει χορηγηθεί χάρη. Οι ξένοι επωφελούνται από το θετικό περιβάλλον για να αναπτύξουν τις ικανότητές τους και να προκόψουν σ’ αυτή τη χώρα που προσφέρει πολλές ευκαιρίες. Αύριο,1η Ιουλίου 2017, ο Καναδάς γιορτάζει την 150η επέτειο από τη δημιουργία της Καναδικής Συνομοσπονδίας . Η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΚΑΝΑΔΑ, CANADA DAY αποτελεί για τα 36.626.083 εκατομμύρια Καναδών το αποκορύφωμα της υπερηφάνειας να ζουν στη δεύτερη σε έκταση μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο.
Την 1η Ιουλίου τιμάμε την Καναδική Συνομοσπονδία η οποία δημιουργήθηκε με την υπογραφή του North America Act, την ίδια μέρα το 1867
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΝΑΔΑ! Να τα χιλιάσεις…

Εσείς τι λέτε;

Wednesday, June 21, 2017

Εσείς τι λέτε;



Άγιος Ιωάννης ο …αποσχιστής
Ένα σημαντικό πρόβλημα που απασχολεί και ταλανίζει το Κεμπέκ, εδώ και χρόνια, είναι η πιθανή απόσχισή του από τον υπόλοιπο Καναδά.
Βέβαια το φαινόμενο δεν είναι πρωτόγνωρο και το συναντάμε σε διάφορες άλλες περιοχές του πλανήτη, όπως στην Καταλονία, Σκωτία, Κριμαία, Κόσοβο και στο ψευδοκράτος της Βόρειας Κύπρου...
Αν και χιλιοειπωμένο το θέμα, για την ιστορία απλά αναφέρουμε ότι μια σημαντική μερίδα κατοίκων έφεραν στο προσκήνιο τον περασμένο αιώνα ένα σχέδιο απόσχισης και ανεξαρτητοποίησης του Κεμπέκ. Σε μια χώρα όπου όλα της τα προβλήματα είναι σχεδόν λυμένα, ήρθε η γαλλόφωνη ανατολική της επαρχία να ταράξει τα νερά του εξαιρετικά οργανωμένου και δομημένου αυτού κράτους.
Η επαρχία του Κεμπέκ αρχίζει να αποκτά γαλλική χροιά πριν από πέντε σχεδόν αιώνες όταν ο Γάλλος εξερευνητής Ζακ Καρτιέ μετά την άφιξη του στην Βόρεια Αμερική ξεκίνησε να δημιουργεί τις πρώτες γαλλικές αποικίες. Το 1608 ο Γάλλος Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν ιδρύει την Πόλη του Κεμπέκ. Γύρω στον 18ο αιώνα οι γαλλικές αποικίες πέφτουν στα χέρια των Βρετανών ιμπεριαλιστών λίγο πριν ξεσπάσει η Αμερικανική Επανάσταση. Οι Βρετανοί  με τον φόβο μήπως οι Γάλλοι επαναστατήσουν με τους Αγγλοσάξονες αποίκους παραχώρησαν στους Κεμπεκουά σχετική αυτονομία. Τους επέτρεψαν να χρησιμοποιούν το φεουδαρχικό σύστημα ως σύστημα διοργάνωσης και αυτοδιοίκησης, τον Γαλλικό Αστικό Κώδικα ως άσκηση του νόμου και του δικαίου, επίσημη γλώσσα την γαλλική και ως θρήσκευμα το Χριστιανικό Καθολικό δόγμα.
Το 1841 μετά τις εξεγέρσεις των αγγλόφωνων και των γαλλόφωνων κοινοτήτων, οι Βρετανοί ένωσαν τις κτήσεις τους με τις γαλλικές αποικίες και δημιούργησαν το“Dominion of Canada”. Οι γαλλόφωνες κοινότητες πίστευαν πως ήταν πάντοτε παραγκωνισμένες και περιθωριοποιημένες από τους αγγλόφωνους κατοίκους του Καναδά με αποτέλεσμα κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου να έρθουν σε ρήξη οι αγγλόφωνοι με τους γαλλόφωνους, λόγω της άρνησης των τελευταίων να πάρουν μέρος στον πόλεμο.
Βέβαια η Καναδική κυβέρνηση για να εξομαλύνει την κατάσταση στο εσωτερικό της ενδοχώρας καθιέρωσε την γαλλική γλώσσα ισότιμη της αγγλικής στα εκπαιδευτικά ιδρύματα, τα νοσοκομεία, τις αυτοδιοικήσεις και τις πινακίδες κάνοντας έτσι ένα μεγάλο βήμα για την έννοια της κοινής Καναδικής συνείδησης. Επιπλέον πριν από μισό αιώνα περίπου ιδρύονται στο Κεμπέκ το εξτρεμιστικό αυτονομιστικό κίνημα “Front de Liberation du Quebec” και το εθνικιστικό κόμμα Parti Quebecois. 
Το Κεμπέκ πλέον, σαν ανεξάρτητη επαρχία, έχει δικό της σύνταγμα λόγω του ότι δεν έχει υπογράψει το Καναδικό και οι αποφάσεις για την εκπαίδευση, την ασφάλεια, την υγεία και την αυτοδιοίκηση παίρνονται από την Εθνοσυνέλευση του Κεμπέκ. Η σημερινή επαρχιακή Φιλελεύθερη κυβέρνηση Couillard μόλις πρόσφατα πρότεινε στην Οτάβα σχέδιο επαναδιαπραγμάτευσης του Συντάγματος το οποίο πάντως απέρριψε ο Καναδός πρωθυπουργός.
Ας υπενθυμίσουμε ότι οι κάτοικοι του Κεμπέκ έχουν απορρίψει την απόσχιση στα δύο δημοψηφίσματα τα έτη 1980 και 1995.
To 1977 η 24η Ιουνίου, ημέρα του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, καθιερώθηκε επίσημα ως Εθνική γιορτή του Κεμπέκ…

Wednesday, June 14, 2017

Εσείς τι λέτε;


Ο μιμητισμός του νεοέλληνα…

Ε λοιπόν, το κακό έχει παραγίνει. Ανοίγεις την ελληνική τηλεόραση και λες “Σε ποια χώρα βρίσκομαι”. Survivor, X-Factor, Daddy cool, τουρκικές σαπουνόπερες και δε συμμαζεύεται...Η ξενομανία του νεοέλληνα  σ’ όλο της το μεγαλείο! Το φαινόμενο τα τελευταία χρόνια έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις και φαίνεται μάλιστα ότι η παγκοσμιοποίηση αλλά και η κρίση που διέρχεται η πατρίδα μας έχει οξύνει ακόμη περισσότερο το πρόβλημα της ξενομανίας και του μιμητισμού των Ελλήνων. Βέβαια, δεν πρόκειται για ένα νέο “φρούτο” αφού υπήρχε και στην αρχαία Ελλάδα. Είναι ένα πανάρχαιο ελάττωμα της φυλής μας που επισημάνθηκε και πολεμήθηκε από τους αρχαίους φιλοσόφους και σατιρικούς  αλλά και στα κατοπινά χρόνια του βυζαντινού μας παρελθόντος. Είναι αξιοσημείωτο ότι σε κάθε περίοδο παρακμής η ξενομανία μας εμφανίζει σημαντική έξαρση. Θα μου πείτε, κάθε πολιτισμός σήμερα δέχεται ξενικές επιδράσεις που είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας και της επικοινωνίας μεταξύ των λαών. Όμως η ξενομανία σε μας τους Έλληνες, που έχουμε μοναδική ιστορία και ανώτερο πολιτισμό, είχε πάντοτε αρνητικές συνέπειες. Με την ξενομανία μας τελικά κινδυνεύουμε να αποκοπούμε από την παράδοσή μας και να χάσουμε την ιδιαιτερότητά μας.Μιμούμενοι τους ξένους που υιοθετούν κατώτερα ήθη και στοιχεία από τα δικά μας, αντί να επιτυγχάνουμε θετική εξέλιξη και πρόοδο, οπισθοδρομούμε πολιτιστικά και όχι μόνο. Δυστυχώς - και το βλέπουμε στην καθημερινότητα - οι νεοέλληνες αγνοούν την μεγάλη αξία της πολιτιστικής τους κληρονομιάς με συνέπεια να νοιώθουν αίσθημα κατωτερότητας απέναντι στον δυτικό πολιτισμό. Το φαινόμενο (πολλοί θα θυμούνται), ήταν ακόμη ιδιαίτερα αισθητό στους παλαιότερους μετανάστες, οι οποίοι με το που πατούσαν το πόδι τους εδώ “ξεχνούσαν” τη γλώσσα τους και μιλούσαν μια ασυνάρτητη διάλεκτο, ένα κράμα ελληνο-αγγλικών λέξεων και φράσεων… Ακόμη και τα παιδιά τους ντρεπόντουσαν για την καταγωγή τους. Σήμερα βέβαια τα πράγματα - στον Καναδά τουλάχιστον - έχουν κατά πολύ αλλάξει. Η μίμηση πάντως του καλύτερου με την έννοια της αναδημιουργίας και της προσαρμογής στα ελληνικά δεδομένα είναι θετική, όμως δυστυχώς δεν γίνεται μ’ αυτόν τον τρόπο από τον σύγχρονο Έλληνα. Κατά πρώτον, οι Έλληνες δείχνουν σαφέστατα την προτίμησή τους στα ξένα προϊόντα. Ακόμη και εν μέσω κρίσης, ο Έλληνας εισάγει και καταναλώνει τα πάντα αρκεί να προέρχονται  από το εξωτερικό. Ακούει ξένη μουσική ή στην καλύτερη περίπτωση ελληνικά συγκροτήματα  συνθέτουν και ερμηνεύουν σε ξένους ρυθμούς, γευματίζει στα φασφουτάδικα, χορεύει στις ντίσκο, περνάει την ώρα του στις παμπ και δε διστάζει να υιοθετήσει τον τρόπο ντυσίματος των Αμερικανών...Χρησιμοποιεί κατά κόρο ξένες λέξεις - με σπασμένη προφορά εννοείται - ενώ οι επιγραφές στα καταστήματα είναι σχεδόν πάντα γραμμένες σε κάποια ξένη γλώσσα. Κάποια μέρα νομίζω πως θα πρέπει να ληφθούν μέτρα (παρόμοια ίσως με τον γλωσσικό νόμο 101 του Κεμπέκ) για να περιοριστεί, αν όχι να σταματήσει τελείως το ανησυχητικό αυτό φαινόμενο της ξενομανίας και για να προστατευτεί η Ελληνική γλώσσα και οι παραδόσεις μας. Περισσότερο όμως από κάθε τι άλλο ο Έλληνας πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η στείρα ρηχή και άγονη μίμηση είναι χαρακτηριστικό πιθήκων…

Friday, June 9, 2017

Εσείς τι λέτε;


Νεκρή η Ιερή γλώσσα; 
Οι ποικιλότροπες αντιδράσεις αναγνωστών με υποχρεώνουν να επιστρέψω με το θέμα της Ελληνικής γλώσσας.  
Όπως διαπιστώνω, οι γνώμες για το αν κινδυνεύει ή όχι η Ελληνική γλώσσα είναι διχασμένες. Πάντως, το θέμα που κυριάρχησε στην ανταλλαγή απόψεων ήταν η Θεία Λειτουργία... Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι δεν είναι σωστό να γίνεται η λειτουργία στα αγγλικά γιατί χάνει την αξία της. Αυτό βέβαια χρειάζεται συζήτηση γιατί Ορθόδοξοι κάθε εθνικότητας υπάρχουν σε όλο τον κόσμο, οπότε θα πρέπει να μάθουν όλοι Ελληνικά...
Ταξιδεύοντας στο χρόνο βλέπουμε πως η πρώτη Θεία Λειτουργία είναι του Αδελφοθέου Ιακώβου για τους Χριστιανούς της Ιερουσαλήμ. Μετά έχουμε την Λειτουργία του Ευαγγελιστή Μάρκου για τους Χριστιανούς της Αιγύπτου. Ακολουθεί η Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου για τους Χριστιανούς της Μικράς Ασίας και τέλος έχουμε την Λειτουργία του Ιωάννου Χρυσοστόμου για τους Έλληνες Χριστιανούς. 
Κάθε ένας από τους αναφερόμενους Αγίους χρησιμοποίησε τη δική του διάλεκτο, όπως έγινε και με τα Ευαγγέλια, χωρίς να χαθεί η αξία τους.
Στην Ιαπωνία το 1850 υπήρχαν τέσσερα εκατομμύρια Ορθόδοξοι με αποτέλεσμα οι λειτουργίες του Ιωάννου Χρισοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου να μεταφραστούν στα Ιαπωνικά.
Οι παραδόσεις εμπλεκόμενες στην θρησκευτική τελετουργία και λειτουργική πολύ συχνά δημιουργούν τις προϋποθέσεις για τη χρήση αρχαϊκών μορφών της γλώσσας, όπως συμβαίνει με την ελληνιστική Κοινή ή τη Λατινική στην οποία τελείται η Θεία Λειτουργία στην ανατολική και τη δυτική εκκλησία αντίστοιχα.
Η χρήση της λεγομένης Ιερής γλώσσας αντιπροσωπεύει μια επιπλέον ανάπτυξη αυτής της πρακτικής. Η καθομιλούμενη γλώσσα διαφέρει από τη γλώσσα των Ιερών Κειμένων ώστε η λειτουργία ουσιαστικά καθίσταται ακατανόητη.  
Οι ιεραποστολικές συνήθως θρησκείες διαδίδουν την αρχαία γλώσσα σε πληθυσμούς που ποτέ δεν τη μιλούσαν και για τους οποίους παραμένει ξένη γλώσσα. Η “Ιεροπρεπούσα” γλώσσα δημιουργεί χάσμα ανάμεσα στον κλήρο και τον ανεκπαίδευτο απλό λαό που δεν διαθέτει τις σχετικές γνώσεις ώστε να κατανοήσει το περιεχόμενο των Ιερών κειμένων. 
Προσωπικά πιστεύω πως το καυτό θέμα στην προκειμένη περίπτωση είναι να φέρουμε τα παιδιά μας στις εκκλησίες και να παρακολουθούν τη Θεία Λειτουργία σε γλώσσα που την κατανοούν. Συχνά προσπαθούμε να φορτώσουμε το φταίξιμο στα παιδιά μας που δεν καταλαβαίνουν τη Λειτουργία στα Ελληνικά ενώ στην πραγματικότητα είναι όλο δικό μας που δεν μιλάμε την μητρική μας γλώσσα στο σπίτι!  
Ιδανική - κατά τη γνώμη μου - λύση θα ήταν η Θεία Λειτουργία και τα Μυστήρια να γίνονται σε απλή και σαφή Ελληνική και αγγλική (ή γαλλική) γλώσσα ταυτόχρονα.
Με τον τρόπο αυτό θα μπορούμε να κατανοούμε ευκολότερα το Λόγο του Θεού και η εκκλησία θα εκπληρώσει αποτελεσματικά την αποστολή της...