Tuesday, November 21, 2017

Εσείς τι λέτε;


Ελληνικής γραφειοκρατίας το ανάγνωσμα…
Ένα από τα πλέον διαχρονικά άλυτα προβλήματα στην Ελλάδα είναι αυτό της γραφειοκρατίας, το οποίο παραμένει πεισματικά στη ζωή όλων των ελλήνων και με κανέναν τρόπο δεν λέει να λυθεί. Πρόβλημα που λίγο-πολύ το αντιμετωπίζουμε και μείς όποτε χρειαστεί να διεκπεραιώσουμε υποθέσεις μας σε ελληνικές Δημόσιες υπηρεσίες.
Το λίαν ενοχλητικό αυτό πρόβλημα, που πάντως έχει πάρει κωμικές διαστάσεις, αποτέλεσε πρόσφατα θέμα συζήτησης στον ραδιοσταθμό CFMB με τον συνεργάτη-δημοσιογράφο Αντώνη Μπότσικα.
Βέβαια, το συγκεκριμένο πρόβλημα δεν είναι σημερινό. Όσες κυβερνήσεις κι αν άλλαξαν, απέτυχαν πανηγυρικά να επιλυθούν του θέματος, κάνοντας εμφανή τα ζητήματα δυσλειτουργίας που αφορούν την δομή και την οργάνωση του ελληνικού κράτους.
Τι κι αν οι Δημόσιες υπηρεσίες έχουν όλες εκσυγχρονιστεί και εξοπλιστεί με ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Τι κι αν τα στοιχεία μας υπάρχουν καταχωρημένα στο κεντρικό ηλεκτρονικό αρχείο, εμείς υποχρεούμαστε να προσκομίσουμε πολλάκις τα   απαραίτητα (και συχνά περιττά) έγγραφα, ακόμη και όταν μια συναλλαγή ολοκληρωθεί.        
Από ότι φαίνεται, οι υπολογιστές στο Δημόσιο εκτίθενται ως διακοσμητικά στοιχεία… 
Το περασμένο καλοκαίρι χρειάστηκε να μεταβώ στην τοπική εφορία και παρόλο που ήμουν εξοπλισμένος με όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά η υπόθεσή μου τελικά “κόλλησε” στο όνομα!  
Μου πήρε κάμποσες ημέρες να αποδείξω ότι το Μιχαήλ που αναγράφεται στο πιστοποιητικό γεννήσεως με το Μιχάλης που υπάρχει στην ταυτότητα είναι ένα και το αυτό. Ύστερα από τρείς ημέρες απίστευτης ταλαιπωρίας και αφού το θέμα κάπως τακτοποιήθηκε, φτου κι’ από την αρχή. Ο πατέρας μου έτυχε κι’ εκείνος να έχει “δύο” ονόματα, Γεώργιος και Γιώργος!
Το γεγονός ότι χρειάστηκε να υπογράψω υπεύθυνη δήλωση ότι δεν έκανα φορολογική δήλωση τα τελευταία χρόνια, ενώ την ίδια στιγμή ο υπάλληλος το έβλεπε στον υπολογιστή του, δεν το σχολιάζω. Το γεγονός όμως ότι ενώ είχα στα χέρια μου καμιά δεκαριά έγγραφα και εν τέλει δεν εξυπηρετήθηκα διότι μου ζητούσαν άλλα τόσα τα οποία είχα προσκομίσει παλαιότερα αυτό με ξεπερνάει.
Όπως με ξεπερνάει και η απάντηση της υπαλλήλου με την τσίχλα, όταν την ενημέρωσα ότι τα έγγραφα που απαιτούνται τα έχω καταθέσει μερικά χρόνια πριν. Αφού άνοιξε μια απαρχαιωμένη ντουλάπα με άπειρα βιβλία της υπηρεσίας, που αμφιβάλλω εάν μπορεί να βρει κανείς το οτιδήποτε εκεί μέσα, με ενημέρωσε πως αυτά δεν βρίσκονται με τίποτα, πρέπει να τα ξαναφέρω…
Όπως καταλαβαίνετε, αφού σπατάλησα  το μεγαλύτερο μέρος των πολύτιμων διακοπών μου στις Δημόσιες υπηρεσίες επέστρεφα στον Καναδά άπρακτος.
Το ραντεβού με την εφορία ανανεώθηκε για το ερχόμενο καλοκαίρι…
 Όπου και να πας, ένα και το αυτό. Το ελληνικό Δημόσιο μοιάζει ξεχασμένο σε μια άλλη εποχή και σίγουρα δεν συμβαδίζει με την σημερινή της ψηφιοποίησης. Σε πλήρη αντίθεση με τον Καναδά και άλλες ανεπτυγμένες χώρες που χρησιμοποιούν την τεχνολογία  για την απλοποίηση των διαδικασιών και την άμεση εξυπηρέτηση των πολιτών.
Η Ελλάδα για κάποιο λόγο παραμένει κολλημένη σε παρωχημένες πρακτικές και φαίνεται να αδυνατεί να ακολουθήσει τους ρυθμούς εξέλιξης. 
Αυτά προς υπ’ όψιν σας…

Wednesday, November 15, 2017

Εσείς τι λέτε;


Black Friday
Ο ξενόφερτος θεσμός…

Έρχεται ολοταχώς η περιβόητη Black Friday.
Επιχειρήσεις και καταστήματα θα διαθέσουν και πάλι ελκυστικές - όπως διατυμπανίζουν - προσφορές στο πλαίσιο της “Μαύρης Παρασκευής”.
Το εγχείρημα που υιοθετήθηκε επιτυχώς σε όλες σχεδόν τις δυτικές χώρες (η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση) θα πραγματοποιηθεί στις 24 Νοεμβρίου.
Ο όρος Black Friday, κατά το “έθιμο”, έχει τις ρίζες του στη δεκαετία του1960 όταν τα λογιστικά φύλλα και οι αποδείξεις ήταν ακόμη χειρόγραφα και τα καταστήματα είχαν δύο χρώματα μελανιού για να καταγράφουν τα στοιχεία. Με κόκκινο γράφονταν οι ημέρες με αρνητικό ισολογισμό πωλήσεων και με μαύρο οι ημέρες με θετικό απολογισμό.
Η “Μαύρη Παρασκευή”, τελευταία Παρασκευή του Νοεμβρίου όπως έχει καθιερωθεί, είναι ένας καθαρά γιάνκηκος θεσμός, ο οποίος κηρύσσει την έναρξη των Χριστουγεννιάτικων αγορών και προκαλεί υστερία στους καταναλωτές, κυρίως χαμηλής αγοραστικής δύναμης, με τις πολυδιαφημισμένες “μαύρες” προσφορές.
Στην ουσία, στοιβάζει αξημέρωτα έξω από τα καταστήματα πλήθος κόσμου, που στο τέλος ποδοπατούνται μεταξύ τους για να αγοράσουν το περίσσευμα μάλλον των εμπορευμάτων, ενώ οι εργαζόμενοι βρίσκονται να είναι ακόμα μια φορά τα εξιλαστήρια θύματα της εργασιακής δουλείας.
Όλα αυτά βέβαια στο βωμό του κέρδους και του ανταγωνισμού των μεγάλων εμπόρων, οι οποίοι θέλουν να συγκεντρώσουν όσο το δυνατό μεγαλύτερο τζίρο.
Βέβαια, για να πούμε και του στραβού (της στραβής) το δίκιο, στις ΗΠΑ όταν μιλάμε για προσφορές, δεν εννοούμε αυτές που έχουμε συνηθίσει εδώ της τάξεως των 30 με 50%. Εννοούμε τιμές κάτω του κόστους αγοράς, στους ελάχιστους πάντως πελάτες που θα προλάβουν …
Δεν λείπουν, εν τω μεταξύ, και τα γεγονότα βίας όπως ξυλοδαρμοί, μαχαιρώματα ακόμη και πυροβολισμοί, με θύματα άτυχους πελάτες που “ευνοήθηκαν” να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή...
Ο θεσμός τα τελευταία χρόνια έχει εξαπλωθεί και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και κάθε χρονιά συμμετέχουν όλο και περισσότεροι λιανέμποροι. Στον Καναδά η ”Μαύρη Παρασκευή” έκανε την εμφάνισή της το 2011 και θωρείται επινόηση των εμπορικών συλλόγων στην προσπάθειά τους να αποτρέψουν τους Καναδούς καταναλωτές να ταξιδεύουν για ψώνια στις γειτονικές ΗΠΑ. Μία καλή ευκαιρία για τους τοπικούς εμπόρους να ξεφορτωθούν το παλιό κυρίως εμπόρευμα πριν τις γιορτές.
Το online shopping, έχει κι’ αυτό διευκολύνει κατά πολύ την αύξηση των πωλήσεων καταναλωτικών αγαθών.
Πιστεύω πως κάθε προσπάθεια που αποβλέπει στην εξοικονόμηση χρημάτων των καταναλωτών, ειδικά σε δύσκολους καιρούς, είναι πάντοτε καλοδεχούμενη.
Τα αίτια όμως του συγκεκριμένου θεσμού είναι βαθύτερα και πέρα από τις όποιες υπερπροσφορές έχουν να κάνει κυρίως με το φρούτο της ξενομανίας. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται διεθνώς το εντονότατο φαινόμενο υιοθέτησης όλων των δυτικών εμπορικών εθίμων.
Ημέρες όπως του Αγίου Βαλεντίνου, των Ευχαριστιών, του Σάντα Κλος, της Μητέρας,  του Πατέρα, της Λευκής Νύχτας, για να αναφέρω τις πιο γνωστές, μπήκαν για τα καλά στη ζωή μας, προς τέρψιν του ταλαίπωρου λαού, με οδυνηρό αποτέλεσμα το άδειασμα του ισχνού… πορτοφολιού!

Tuesday, November 7, 2017

Εσείς τι λέτε;



Remembrance Day - Ημέρα ιδιαίτερης σημασίας…
11η Νοεμβρίου - Ημέρα Ανάμνησης. Μια ημέρα που όμως στις περισσότερες χώρες δεν έχει επισημανθεί ιδιαίτερα η αξιομνημόνευτη θέση της. Σίγουρα, ωστόσο, αφορά κάθε άνθρωπο και κάθε λαό.
Τι είναι όμως η Ημέρα Ανάμνησης ή Ανακωχής ή των Παλαιμάχων, όπως αλλιώς ονομάζεται και γιατί φοράμε κόκκινες παπαρούνες; Ουσιαστικά είναι η Ημέρα λήξης του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος διένυσε τέσσερα χρόνια ακατάπαυστης αιματοχυσίας.
Στις δυτικές χώρες γιορτάζεται στις11 Νοεμβρίου ενώ σε ορισμένες από αυτές αποτελεί επίσημη αργία. Στην συγκεκριμένη επέτειο έχουν δοθεί ποικίλες ονομασίες από πολλές χώρες της Κοινοπολιτείας ανά τον κόσμο. Στη Μεγάλη Βρετανία, συναντάται με το όνομα “Remembrance Day”. Εδώ στον Καναδά, καλείται ως “Jour du Souvenir” και στην Πολωνία ως “Ημέρα Πολωνικής Ανεξαρτησίας”. Στην Αμερική είναι ευρέως γνωστή με το όνομα “Veterans Day”.
Για την ιστορία, την ενδέκατη ώρα, της ενδέκατης μέρας, του ενδέκατου μήνα” (11:00 π.μ.,11 Νοεμβρίου 1918) σηματοδοτείται η υπογραφή της συνθήκης ανακωχής μεταξύ των συμμάχων με τη Γερμανία της Κομπιέν και παράλληλα λήγει επίσημα ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος γνωστός και ως ο “Μεγάλος Πόλεμος” .
Οι “Μεγάλες Δυνάμεις”, οι χαμένοι του πολέμου, έχασαν πάνω από 3.500.000 στρατιώτες στο πεδίο της μάχης. Οι “Συμμαχικές Δυνάμεις”, οι νικητές του πολέμου, έχασαν περισσότερους από 5.100.000 άνδρες. Πάνω από 5.000.000 πολίτες επίσης εκτιμάται ότι έχασαν τη ζωή τους στην ευρωπαϊκή ήπειρο, υπό κατοχή, βομβαρδισμούς, πείνα και ασθένειες. Μέσα σε 6 εβδομάδες από την έναρξη του πολέμου σχεδόν μισό εκατομμύριο άνθρωποι είχαν προσφερθεί εθελοντικά να πολεμήσουν για το Θεό, τη χώρα και την ελευθερία του κόσμου. 
Σημαντικές θεωρούνται και οι απώλειες Ελλήνων στρατιωτών και συμμαχικών δυνάμεων. Συγκεκριμένα, 5.000 Έλληνες στρατιώτες θυσιάστηκαν μαχόμενοι καθώς και 132.000 πολίτες, ήτοι ποσοστό 21.7%. Οι ανθρώπινες απώλειες κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ελλάδα υπολογίζονται στους 750.000, ήτοι ποσοστό 10% του συνολικού πληθυσμού.
Κάθε χρόνο την ίδια μέρα, οι ανώτατοι εκπρόσωποι των αρχών κάθε χώρας κάνουν κατάθεση στεφάνου στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη.
Η υιοθέτηση της παπαρούνας αυτή τη συγκεκριμένη περίοδο του χρόνου, ως απόδοση για τα θύματα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν είναι πρόσφατη. Τον Νοέμβριο του  1918 ένα ποίημα του Καναδού στρατιωτικού γιατρού Τζων Μακ Κρε που περιγράφει την πρώτη ένδειξη ζωής μετά τον θάνατο στα πεδία της Φλάνδρας (τις παπαρούνες που φυτρώνουν στους τάφους των στρατιωτών) ενέπνευσε την Μόινα Μίκαελ, που ασχολιόταν με φιλανθρωπικά έργα, να φορέσει και να μοιράσει παπαρούνες προς τιμήν των νεκρών στρατιωτών. Εκτοτε, το έμβλημα της παπαρούνας είναι άμεσα  συνδεδεμένο με την Ημέρα των Βετεράνων.
Η σημερινή Ημέρα Ανάμνησης έχει για μένα ιδιαίτερη σημασία. Πριν από 100 χρόνια
Γερμανικό υποβρύχιο τύπου UB-47 απροειδοποίητα τορπίλισε και βύθισε το Βρετανικό πολεμικό GEORGIAN. Ανάμεσα στους πέντε που αγνοήθηκε η τύχη τους ήταν και ο παππούς μου Μάρκος Τελλίδης, ο οποίος υπηρετούσε εθελοντικά στο συμμαχικό πολεμικό ναυτικό. Ήταν μόλις 29 ετών.
Το όνομά του συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πεσόντες ήρωες, τιμηθέντες από τον τότε πρωθυπουργό της Ελλάδος Ελευθέριο Βενιζέλο.

Thursday, November 2, 2017

Εσείς τι λέτε;



Ανδρείκελα εντός εδράνων…
Γεγονός αναμφισβήτητο είναι ότι ένα μεγάλο ποσοστό πολιτών αδιαφορούν για τις δημοτικές εκλογές επειδή δεν τις θεωρούν και τόσο σημαντικές ή πιστεύουν πως δεν τους αφορούν. Νοοτροπία η οποία καλλιεργήθηκε όταν ακόμη οι αναπτυσσόμενες πόλεις θεωρούνταν ανίσχυρες και ασήμαντες.
Η παρουσία των πολιτών στις δημοτικές εκλογές πάντως είναι μεγίστης σημασίας.
Για ένα κύριο λόγο, οι δημοτικές κυβερνήσεις μεριμνούν για την διαχείριση, την ασφάλεια και την καθαριότητα των πόλεων, ρυθμίζουν τους φόρους ιδιοκτησίας ακινήτων και γενικά αποβλέπουν στην αναβάθμιση της ποιότητας ζωής.
Οι δήμοι αποτελούν αυτοδιοικούμενα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και αποτελούν ακόμη τον πρώτο βαθμό τοπικής αυτοδιοίκησης. Ένας δήμος διοικείται από το δημοτικό συμβούλιο, την οικονομική επιτροπή, την επιτροπή ποιότητας ζωής και τον Δήμαρχο.
Ο Δήμαρχος και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι εκλέγονται από τους δημότες κάθε τέσσερα χρόνια.
Με δεδομένη λοιπόν την σοβαρότητα των καθηκόντων των εκλεγμένων, η αποχή από την εκλογική διαδικασία είναι εντελώς αδικαιολόγητη. Οι δραστηριότητες των υπηρεσιών των δήμων θα πρέπει να επιτηρούνται και να ελέγχονται προσεκτικά από τους ίδιους τους κατοίκους. Προσωπικά πιστεύω πως μέσα από την συμβολή του καθενός είναι ανάγκη να δημιουργηθεί ένα νέο είδος “πολιτικής” που θα καταφέρει να μας συγκινήσει, να μας εμπνεύσει και να μας κάνει από αντικείμενα διαχείρισης στα χέρια των δήμων ενεργούς πολίτες που αποφασίζουν για την πόλη τους, το μέλλον και την ίδια τη ζωή τους.
Είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζουμε το πρόγραμμα των διαφόρων κομμάτων, την πορεία, την προσφορά και τα προσόντα των υποψηφίων.
Το Κεμπέκ, με την αυξανόμενη εισροή μεταναστών και προσφύγων έχει μετατραπεί τα τελευταία χρόνια σε μία “πολυεθνική” επαρχία με ορατότατη την παρουσία αλλοδαπών. Πολλά από τα ονόματα που δεσπόζουν στις προεκλογικές αφίσες δεν είναι πλέον γαλλοαγγλικής προέλευσης. Βεβαίως, η ενεργή συμμετοχή όλων των πολιτών - ανεξαρτήτου καταγωγής - στην πολιτική ζωή του τόπου είναι απολύτως φυσιολογική και εκφράζει στο ακέραιο τον σημερινό Καναδά.
Εν τω μεταξύ, οι λεγόμενοι αλλόφωνοι υποψήφιοι, όπως είναι ευνόητο, έχουν εξασφαλισμένο τον σταυρό προτίμησης των ομοεθνών τους, φαινόμενο εντονότατο  στις μεταναστευτικές ομάδες.
Εδώ όμως υπάρχει και η αρνητική πλευρά του φαινομένου. Μέσα στον ενθουσιασμό μας να τοποθετήσουμε “δικούς” μας ανθρώπους στα διάφορα πολιτικά αξιώματα - για πατριωτικούς, συγγενικούς, ή άλλους λόγους - παραβλέπουμε τα όποια ανεπαρκή προσόντα των επιλεγμένων υποψηφίων, με αποτέλεσμα να στέλνουμε συχνά στις Βουλές ανδρείκελα εντός εδράνων.
Το έργο το έχουμε ξαναδεί πολλάκις και σε όλες τις πολιτισμικές οθόνες.
Την Κυριακή καλούμαστε να εκλέξουμε τους δημοτικούς μας εκπροσώπους για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Και θα πρέπει, πιστεύω, να ψηφίσουμε ικανούς ανθρώπους, ασχέτως καταγωγής, χρώματος και θρησκεύματος.
Τους πλέον κατάλληλους που θα ενδιαφερθούν ειλικρινά να προωθήσουν τα δίκαια αιτήματά μας, εξασφαλίζοντάς μας μια καλύτερη ποιότητα ζωής.
Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος, δεν είναι υποχρεωτική. Ωστόσο είναι ένα αναφαίρετο δικαίωμα και ταυτόχρονα μία υποχρέωση.
Σαν επίλογο να αναφέρω πως η παροικία μας διαθέτει αρκετούς αξιόλογους και ικανούς υποψηφίους.
Γεγονός που θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ’ όψιν…

Tuesday, October 24, 2017

Εσείς τι λέτε;



28η Οκτωβρίου 1940 - Ένα Έπος αρχίζει…
Ανέκαθεν είχα την περιέργεια να μάθω γιατί η Ελλάδα γιορτάζει την είσοδό της στους πολέμους ενώ άλλες χώρες συνηθίζουν να γιορτάζουν την λήξη των πολέμων τους και την έλευση της ειρήνης.
Ομολογώ πως ποτέ δεν μπόρεσα να βρω μία εξήγηση που να με ικανοποιεί.
Σήμερα γιορτάζουμε την είσοδό μας στον πόλεμο του ’40. 
Στην πραγματικότητα ο εορτασμός αφορά όλο το έπος του1940 και τις επιτυχίες της χώρας μας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά ουσιαστικά η ημερομηνία αυτή είναι η ημέρα που η Ελλάδα μπήκε στον πόλεμο.
Πως έγινε αυτό; Με το ιστορικό ΟΧΙ στις αξιώσεις των Ιταλών.  
Τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου1940 η Ιταλία, μέσω του πρέσβη της στην Αθήνα, επέδωσε τελεσίγραφο στον πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά με το οποίο ζητούσε ελεύθερη διέλευση των ιταλικών στρατευμάτων από τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Παράλληλα απαιτούσε να της παραχωρηθούν κάποια σημεία στρατηγικής σημασίας που θα βοηθούσαν τις επιχειρήσεις της στην γύρω περιοχή.
Ο Ιωάννης Μεταξάς απάντησε ένα ηχηρό ΟΧΙ, το οποίο αντανακλούσε και την θέληση του μεγαλύτερου μέρους του λαού. Ήταν κάτι σαν λαϊκή απαίτηση.
Τα ακριβή λόγια του Μεταξά ήταν: "Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμο", όμως οι εφημερίδες της εποχής δεν άργησαν να γράψουν για το περίφημο "ΟΧΙ" του πρωθυπουργού στους Ιταλούς. Η κίνηση αυτή σηματοδότησε την είσοδο της, ουδέτερης μέχρι τότε, χώρας μας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Την ίδια μέρα ο πρωθυπουργός εξέδωσε το παρακάτω διάγγελμα.
Προς τον ελληνικόν λαόν:
Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της. Μολονότι επεδείξαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην, προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημας το δικαίωμα να ζώμεν ως ελεύθεροι Έλληνες μου εζήτησεν σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν, την παράδοσιν τμημάτων του εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της. θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρέσβυν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ' εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες, τώρα θα αποδείξωμεν εάν είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας, την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος ας εγερθή σύσσωμον, αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά σας, και τας ιεράς μας παραδόσεις.
Νυν υπέρ πάντων ο αγών
Ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως
Ιωάννης Μεταξάς
Η επέτειος του ΟΧΙ ξεκίνησε να γιορτάζεται από την πρώτη κιόλας χρονιά παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα τελούσε υπό Ιταλο-γερμανική κατοχή.
Ο πρώτος επίσημος εορτασμός έγινε στις 28 Οκτωβρίου του1944 οπότε έγινε και η πρώτη παρέλαση παρουσία του τότε Πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου. Από τότε ο εορτασμός επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο.
Τελικά συνειδητοποίησα ότι δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία το πότε γιορτάζουμε την Εθνική μας Επέτειο, αλλά το τι γιορτάζουμε…
Ζήτω η 28η Οκτωβρίου!

Wednesday, October 18, 2017

Εσείς τι λέτε;



Σεξουαλικά σκάνδαλα εν μέσω κρίσεων...
Είναι πλέον παρατηρημένο ότι όποτε παρουσιάζονται σοβαρές αρρυθμίες,
κάποιες άλλες “κρίσεις” έρχονται στην επικαιρότητα με “βήμα ταχύ” να τις επισκιάσουν.
Άπειρα τα παραδείγματα στη ροή της ιστορίας…
Την ημέρα του μεγάλου κραχ των χρηματιστηρίων, στις 29 Οκτωβρίου 1929, “καυτά” δημοσιεύματα στις εφημερίδες μιλούσαν για το σκάνδαλο που είχε ξεσπάσει με το σύμβολο του σεξ Κλάρα Μπάου, η οποία είχε μπλεχτεί σε πολλές ερωτικές συμπεριφορές και κατηγορήθηκε   από το δικαστήριο ότι είχε κάνει σεξ ακόμη και με ζώα! Τα έντυπα της εποχής έγιναν ανάρπαστα και το σοκ του κραχ κάπως απαλύνθηκε…
Όταν ξέσπασε η πετρελαϊκή κρίση το 1973 και το βαρέλι ανέβηκε από 3 σε 36 δολάρια, με αποτέλεσμα να ταρακουνηθούν οι παγκόσμιες αγορές, έλαβε χώρα ένα από τα μεγαλύτερα σεξουαλικά σκάνδαλα όλων των εποχών στον αθλητικό χώρο και στις τάξεις της διασημότερης ομάδας μπέιζμπολ του κόσμου των Yankees.
Οι συμπαίκτες Γριτζ Πέτερσον και Μάικ Κέκιτς για να ξυπνήσουν την ερωτική τους διάθεση  αντάλλαξαν συζύγους. Ο κόσμος ήταν τόσο πολύ απορροφημένος από την υπόθεση ανταλλαγής παρτενέρ ώστε ξέχασε τα πετροδολάρια… Οι οπαδοί των Yankees το φέρουν βαρέως μέχρι σήμερα…
Τον Οκτώβριο του 1987 σημειώθηκε η μεγαλύτερη πτώση στην αγορά μετοχών μετά το κραχ του 1929, χάνοντας το 10% της αξίας τους. Την ίδια περίοδο πρώτο θέμα  στα ταμπλόιντ ήταν η δήλωση - βόμβα του Μάικλ Τζάκσον όταν αποκάλυψε ότι του άρεσε να κοιμάται με ανήλικα αγόρια. Η εικόνα του σουπερ σταρ δέχτηκε ισχυρό πλήγμα και ελάχιστοι μιλούσαν πλέον για την πτώση των μετοχών…
Λίγα χρόνια αργότερα προκλήθηκε πάλι σημαντική πτώση στα χρηματιστήρια και στις τιμές των ανθηρών μέχρι τότε οικοδομικών επιχειρήσεων. Στα Βαλκάνια, εξ άλλου, η Βοσνία μαινόταν με σφοδρές πολεμικές συγκρούσεις σε όλα τα μέτωπα. Ολόκληρη η υφήλιος, την άσχημη εκείνη περίοδο, συζητούσε για το διασημότερο ροζ σκάνδαλο της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής με πρωταγωνιστή τον πλανητάρχη Μπιλ Κλίντον και την υπάλληλο του Λευκού Οίκου Μόνικα Λεβίνσκι…
Το 1962, την εποχή της μεγάλης κρίσης των πυραύλων της Κούβας, που έφερε τις δύο υπερδυνάμεις πολύ κοντά σε έναν πυρηνικό πόλεμο, δύο σεξουαλικά σκάνδαλα ήρθαν να “κλέψουν” την παράσταση. Ο ερωτικός δεσμός που διατηρούσε η Μέριλιν Μονρόε με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζον Κέννεντι και τον αδελφό του Ρόμπερτ και το ροζ πολιτικό σκάνδαλο στο οποίο ήταν αναμεμειγμένοι ο Βρετανός υπουργός πολέμου Τζον Προφούμο και το μοντέλο Κριστίνα Κέλερ που παραλίγο να έριχνε την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου...
Η ιστορία ωστόσο επαναλαμβάνεται και στις ημέρες μας. Ενόψει σοβαρών πολιτικοοικονομικών κρίσεων, καταστροφικών συγκρούσεων και πολέμων, βιβλικών οικολογικών καταστροφών και με ορατή την απειλή ενός τρίτου παγκοσμίου πολέμου, τα σεξουαλικά σκάνδαλα για άλλη μία φορά παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην καθημερινή μας ζωή.
Σε πρώτο πλάνο, οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις στο Χόλυγουντ για τον διάσημο 65χρονο παραγωγό Χάρβει Γουάινστάιν, ο οποίος κατηγορείται πως έχει βιάσει ή παρενοχλήσει σεξουαλικά δεκάδες γυναίκες του χώρου...
Σεξουαλικά σκάνδαλα εν μέσω βαθιών κρίσεων. Απλή σύμπτωση ή εσκεμμένη προσπάθεια μεταστροφής της προσοχής της κοινής γνώμης μακριά από τα μείζονα προβλήματα;
Πολύ αμφιβάλλω αν θα το μάθουμε ποτέ… 

Wednesday, October 11, 2017

Εσείς τι λέτε;



Ραδιομαραθώνιος "Αγάπη" 


Άνοιξ’ την καρδιά σου εγώ είμαι εδώ
Στα προβλήματά σου για να σου σταθώ
Στη νυχτιά, στο σκοτάδι, θα’ μαι φώς και σημάδι
Θα’ ρθω να σε βρω.
Θα σου πω μη φοβάσαι και μονάχος δεν θα’ σαι
Σ’ αγαπώ…
Στέφανος Βαρελάς


Με το σύνθημα αγάπης  “Άνοιξ’ την καρδιά σου” ο Φιλανθρωπικός Οργανισμός Ελληνίδων Κυριών και ο Ραδιοσταθμός CFMB συνδιοργανώνουν αυτό το Σάββατο 14  Οκτωβρίου 2017 τον 48ο “Ραδιομαραθώνιο της Αγάπης” με στόχο την οικονομική ενίσχυση των πασχόντων συμπαροίκων μας.
Πρόκειται για μια εκδήλωση συνένωσης δυνάμεων για ένα ευγενικό ανθρωπιστικό σκοπό. Μια εκδήλωση προσφοράς, ανθρωπιάς κι’ ελπίδας που ενημερώνει και ευαισθητοποιεί παράλληλα για τα θέματα των οικογενειών που βιώνουν δυσκολίες.  
Από το 1922 ο Φιλανθρωπικός Οργανισμός Ελληνίδων Κυριών προσφέρει το φιλανθρωπικό του έργο σε ελληνικές οικογένειες με χαμηλό εισόδημα, δίνοντας χρηματική και ηθική υποστήριξη καθώς και ελπίδα για καλύτερες μέρες.
Ο “Ραδιομαραθώνιος της Αγάπης” δεν είναι “ένας ακόμη έρανος”, αλλά υπηρετεί πολύ μεγαλύτερες αξίες. Tης αγάπης, της ανθρωπιάς και της στήριξης...
Όλες οι οικογένειες, έχουν το δικαίωμα της αγάπης, συμπόνιας και προστασίας. Αυτό το δικαίωμα υπερασπίζοντα οι ακούραστες εθελόντριες του ΦΟΕΚ επί 95 ολόκληρα χρόνια. 
Το Σάββατο μας δίνεται για άλλη μία φορά η ευκαιρία να εκφράσουμε την αγάπη μας, υλικά και ηθικά, το ενδιαφέρον και τη συμπαράστασή μας στους φτωχούς συνανθρώπους μας. Η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη με ζήλο σ’ αυτά τα άτομα, γεγονός που πραγματικά μας τιμά ως κοινωνία και τον καθένα μας ξεχωριστά.
Ο “Ραδιομαραθώνιος της Αγάπης” όμως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να είναι υπόθεση μιας ημέρας. Οι ανάγκες, δυστυχώς, για τους πάσχοντες συνανθρώπους μας είναι μόνιμες. 
Ακόμη, η οικονομική κρίση στην Ελλάδα είχε σαν αποτέλεσμα να αυξηθεί δραματικά ο αριθμός των παλιννοστούντων και των νέων ελλήνων μεταναστών τα τελευταία χρόνια  και ο Φιλανθρωπικός Οργανισμός Ελληνίδων Κυριών πραγματικά μεριμνά γι αυτούς τους ανθρώπους στα πρώτα δύσκολα βήματά τους στο νέο τους ξεκίνημα στη νέα τους πατρίδα.
Ας μην τους απογοητεύσουμε. Ας σταθούμε και φέτος κοντά τους. Η πιο μικρή προσφορά είναι μεγάλη. Η ικανοποίηση άλλωστε του να δίνεις είναι πράγματι απερίγραπτη…
Το Σάββατο 14 Οκτωβρίου 2017από τις 10:00 έως τις14:00 μπορείτε να δώσετε την προσφορά σας δια τηλεφώνου στο (514) 483-2600 ή προσωπικά στους Ιερούς Ναούς Αγίου Νικολάου (Laval), Αρχαγγέλων (VSL), Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Park-Ex), Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού (South Shore), Αγίου Διονυσίου (LaSalle) και Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης (West Island).
Ανοίξτε την καρδιά σας και προσφέρετε απλόχερα στους πάσχοντες συνανθρώπους μας.
Μη ξεχνάτε, η γενναιοδωρία, όπως και η αγάπη, πάντα αντέχει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει

Wednesday, October 4, 2017

Εσείς τι λέτε;





Ανώφελες και επιζήμιες αντιπαραθέσεις…
Οι επικείμενες εκλογές του Ελληνικού Κογκρέσου του Κεμπέκ μου δίνουν το έναυσμα να διατυπώσω ορισμένες σκέψεις για τον διαδραματιζόμενο ρόλο και την πορεία που - κατά τη γνώμη μου – θα πρέπει ν’ ακολουθούν οι οργανισμοί των μακροπρόθεσμων προοπτικών. 
Η ανάγκη δημιουργίας του τοπικού Κογκρέσου ήταν το αποτέλεσμα της εθνικιστικής πολιτικής της, προ ετών, αυτονομιστικής κυβέρνησης, πολιτική που σκόπευε στην προστασία της Γαλλικής ταυτότητας και γλώσσας. 
Οι νέες διατάξεις προκάλεσαν έντονες ανησυχίες στις παραδοσιακά “αγγλόφωνες” πολιτισμικές μειονότητες, όπως θεωρείτο και η δική μας.    
Οι σχετικές ενέργειες του ΕΚΚ, παρότι δεν καρποφόρησαν, αφύπνισαν τους ανά τον Καναδά ομογενείς με αποτέλεσμα να συσταθούν τοπικά Κογκρέσα στις μεγάλες επαρχίες και να δημιουργηθεί το Εθνικό Κογκρέσο.
Δεν άργησε να συσταθεί και ο συνασπισμός των τριών μεγάλων Κογκρέσων (Ελληνικού, Ιταλικού, Εβραϊκού) για την αντιμετώπιση των κοινών ζωτικών προβλημάτων της εποχής.
Τα τρία Κογκρέσα, συνεργαζόμενα αρμονικά, κατάφεραν να “τρενάρουν” ορισμένα κυβερνητικά νομοσχέδια τα οποία, σύμφωνα με τις αντιλήψεις της εποχής, θα είχαν αρνητικές επιπτώσεις στις μη γαλλόφωνες μειονότητες. Δυστυχώς, ο βίος του συνασπισμού ήταν βραχύς.                   
Εν τω μεταξύ, Εθνικό και Επαρχιακά Κογκρέσα σημείωσαν αξιόλογες επιτυχίες, στα εθνικά μας κυρίως θέματα (Κυπριακό, Μακεδονικό, κ.α.), πιέζοντας τις ομοσπονδιακές κυβερνήσεις να αναθεωρήσουν - έστω και προσωρινά - την εξωτερική  τους πολιτική. Το Κοινοτικό Κέντρο έσφυζε κυριολεκτικά από ζωή με ημερίδες και κατατοπιστικές διαλέξεις, κοινωνικού και εθνικού περιεχομένου, παρουσία εκπροσώπων όλων των πολιτικών κομμάτων. Το ελληνικό λόμπι έκανε τα πρώτα του νηπιακά βήματα…
Με τις από κοινού σοβαρές ενέργειες, εξ άλλου, εκατομμύρια ομογενειακά δολάρια εστάλησαν στην πατρίδα για την ανακούφιση των πληγέντων συμπατριωτών μας από τις φυσικές καταστροφές (σεισμοί, πυρκαγιές, κλπ). Ήταν οι “χρυσές ημέρες” της αμοιβαίας συνεργασίας και συναδελφοσύνης.
Το σκηνικό όμως δεν άργησε να μετατραπεί. Η αλλαγή σκυτάλης στις ηγεσίες έμελλε
ν’ αλλάξει εντελώς την πορεία των οργανισμών. Τα Κογκρέσα άρχισαν να διαφοροποιούν τον αντικειμενικό τους ρόλο και δεν άργησαν να εξελιχθούν σε   οργανισμούς προσωπικών στόχων, με αποτέλεσμα να αλλοιωθεί η ταυτότητα και ο εθνικός τους χαρακτήρας. Η τακτική αυτή, οδήγησε σταδιακά στην αναπόφευκτη συρρίκνωσή τους… 
Τη θέση της σύμπνοιας και της συμπόρευσης πήρε η αντιπαλότητα. Οι λεκτικοί διαξιφισμοί και το απαράδεκτο λεξιλόγιο στα δημοσιευμένα “δελτία τύπου” αντικατοπτρίζουν τη σημερινή θλιβερή πραγματικότητα και το αρνητικό πνεύμα που επικρατεί στους “πρωτοβάθμιους” οργανισμούς μας. Η γέφυρα της επικοινωνίας έχει πλέον χαθεί... Η κατανομή ευθυνών στο παρόν στάδιο δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία.
Οι ανώφελες και επιζήμιες αντιπαραθέσεις δεν μπορούν παρά να οδηγήσουν τους ήδη συρρικνωμένους οργανισμούς μας σε πλήρη εξαφάνιση.
Η ελπίδα ενός καλύτερου αύριο εναπόκειται πλέον και πλήρως στη νέα γενιά... 
      

Thursday, September 28, 2017

Εσείς τι λέτε;



“Επιδημία” πτωχεύσεων στις επιχειρήσεις…
Μετά την κολοσσιαία εταιρία λιανικού εμπορίου Roebuck & Company, γνωστή ως Sears, άλλη μία τεράστια αλυσίδα εμπορικών καταστημάτων, η Toys “R” Us, ζήτησε δικαστική προστασία από τους πιστωτές για να μην κηρυχτεί σε πτώχευση. 
Το 2017 αναμφισβήτητα θεωρείται η χρονιά με τις περισσότερες πτωχεύσεις και το κλείσιμο υπερκαταστημάτων στην βόρεια Αμερική. Μερικά γνωστά καταστήματα που έβαλαν ήδη λουκέτο η μείωσαν δραστικά την δραστηριότητά τους είναι:  
K-Mart, Future Shop, Target, Guess, Chapters/Indigo, Gap, Mexx, Radio Shack, J.C. Penney, Staples, Payless κ.α. Εξ άλλου, δεκάδες χιλιάδες άλλες λιγότερο γνωστές εμπορικές επιχειρήσεις εξαφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια.
Μία από τις βασικότερες αιτίες βέβαια είναι το ηλεκτρονικό εμπόριο ή όπως είναι ευρύτερα γνωστό ως e-commerce. Το εμπόριο δηλαδή παροχής αγαθών και υπηρεσιών που πραγματοποιείται εξ αποστάσεως με ηλεκτρονικά μέσα χωρίς να καθίσταται αναγκαία η φυσική παρουσία των ενδιαφερομένων μερών, δηλαδή του πωλητή - αγοραστή.
Ο σχετικά νέος αυτός τρόπος συναλλαγής πάντως παρουσιάζει αρκετά πλεονεκτήματα και μαζί αμέτρητα μειονεκτήματα. Σημαντικά πλεονεκτήματα είναι πώς τα ηλεκτρονικά καταστήματα είναι ανοιχτά 24 ώρες το 24ωρο, το κόστος των προϊόντων που πωλούνται μέσω διαδικτύου είναι κατά γενικό κανόνα πολύ χαμηλότερο από τις τιμές του εμπορίου και γενικά απαιτεί πολύ λιγότερο υπαλληλικό προσωπικό.
Η αγορά εξ άλλου είναι παγκόσμια, η συναλλαγή ακόμη είναι γρήγορη και άμεση.
Κάθε εταιρία που έχει ηλεκτρονική παρουσία μπορεί να διευρύνει τον κύκλο εργασιών της επεκτείνοντας τα γεωγραφικά όρια των συναλλαγών της που σημαίνει πως κάθε επιχείρηση που διαθέτει προϊόντα online μπορεί και αποκτά πελάτες σε περιοχές που βρίσκονται μακριά από την έδρα της. 
Παρόλα όμως τα όποια πλεονεκτήματα, όλο και περισσότεροι καταναλωτές διατυπώνουν έντονο προβληματισμό τόσο για την ποιότητα των ειδών, την εγγύηση και βέβαια την ασφάλειά και ησυχία τους δεδομένου ότι υποχρεούνται να δώσουν προσωπικά στοιχεία και πληροφορίες με αποτέλεσμα να γίνονται εύκολος στόχος άλλων παρεμφερών e-επιχειρήσεων που την επόμενη κιόλας αρχίζουν να βομβαρδίζονται με ατέλειωτες e-προσφορές.
Πολλοί καταναλωτές  ακόμα δεν εμπιστεύονται για τις συναλλαγές τους το internet και κυρίως διστάζουν να αποστείλουν τον αριθμό της πιστωτικής τους κάρτας. Το ηλεκτρονικό εμπόριο ελλοχεύει κινδύνους για τον ανυποψίαστο χρήστη. Πολλά θέματα άλλωστε που σχετίζονται με εθνικούς και διεθνείς νόμους και κανονισμούς παραμένουν ανεπίλυτα. Η εργασία στο ηλεκτρονικό εμπόριο είναι πιθανό να μην προστατεύεται όπως συμβαίνει με την παραδοσιακή απασχόληση που ρυθμίζεται από την εργατική νομοθεσία και τις συλλογικές συμβάσεις καθώς δεν είναι εφικτό να ελέγχονται οι εργαζόμενοι όταν δεν θα υπάρχει η φυσική παρουσία τους. Ορισμένα είδη e-επιχειρήσεων, όπως για παράδειγμα ενδύματα, τρόφιμα, κοσμήματα, κ.α. είναι σχεδόν αδύνατον, προς το παρών τουλάχιστον, να ελεγχθούν επαρκώς για την ποιότητα που προσφέρουν.
Γεγονός είναι πως το ηλεκτρονικό εμπόριο άρχισε να δημιουργεί σοβαρά προβλήματα βιωσιμότητας σε πολλές εμπορικές επιχειρήσεις, όπως προανέφερα. Εκλείπει έτσι σταδιακά η παραδοσιακή μορφή πώλησης σε καταστήματα και παρατηρούνται μαζικές απολύσεις εργαζομένων. 
Οι αρνητικές επιπτώσεις του ηλεκτρονικού εμπορίου στην οικονομία άρχισαν ήδη να γίνονται ορατές. Το κλείσιμο των καταστημάτων σημαίνει απώλεια κρατικών εσόδων που απέφερε η φορολογία, πτώση της αξίας των κενών κτιρίων, μείωση του προσωπικού συντήρησής (ηλεκτρολόγων, υδραυλικών, καθαριστών) κλπ.
Το σοβαρότερο βέβαια πρόβλημα είναι η αύξηση των άνεργων καταναλωτών, οι οποίοι ουσιαστικά κινούν την οικονομία...

Wednesday, September 27, 2017

Εσείς τι λέτε;



Τρίτη Ηλικία
Όχι απαραίτητα “Χρυσή”
 
Η Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία, γιορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου. Υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990 για να αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ηλικιωμένους, αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ζουν σε όλο τον πλανήτη πάνω από 600 εκατομμύρια άνθρωποι ηλικίας άνω των 60 ετών. Υπολογίζεται ότι μέχρι το 2025 ο αριθμός αυτός θα έχει φτάσει το 1,2 δισεκατομμύρια, ενώ το 2050 θα έχει ξεπεράσει τα 2 δισεκατομμύρια.
Ο πληθυσμός του Καναδά δεν αποτελεί εξαίρεση. Γερνά όλο και περισσότερο ενώ παράλληλα αποκτά μεγαλύτερη πολιτισμική πολυμορφία σύμφωνα με τα σχετικά στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το 2016 η Απογραφική Υπηρεσία της χώρας.
Και για πρώτη φορά οι ηλικιωμένοι ξεπέρασαν σε αριθμό τους νέους. Η μέση ηλικία των Καναδών αυξήθηκε σε πανεθνικό επίπεδο κυρίως λόγω της γήρανσης της γενιάς των baby boomers.
Στην Ελλάδα, η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία αναφέρει ότι ο πληθυσμός ηλικίας άνω των 60 ετών ξεπερνούσε το 2011 τα δυόμιση εκατομμύρια, με τις γυναίκες να είναι περισσότερες από τους άνδρες.
Γεγονός είναι ότι οι άνθρωποι της Τρίτης Ηλικίας αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας μας. Παρά το ότι συνηθίζουμε να αναφερόμαστε σε αυτούς με τον όρο: “οι απόμαχοι της ζωής”, οι ηλικιωμένοι σήμερα συμβάλλουν αποφασιστικά στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη, αφού στην εποχή μας παίζουν έναν ολοένα σημαντικότερο ρόλο, μέσω του εθελοντικού έργου τους, της μετάδοσης των εμπειριών και των γνώσεών τους, της βοήθειας που δίνουν στα παιδιά τους αναλαμβάνοντας να φροντίζουν τα εγγόνια τους, αλλά και της αυξανόμενης συμμετοχής τους στην αγορά εργασίας.
Η Κοινωνία μας έχει βαθύτατη υποχρέωση απέναντι στους ανθρώπους αυτούς, όχι μόνο για τη συνεχιζόμενη προσφορά τους, αλλά και για λόγους ευαισθησίας απέναντι σε μια ομάδα πολιτών που καθίστανται όλο και πιο αδύναμοι.
Οι πρωτοβάθμιοι οργανισμοί μας, των πνευματικών κυρίως ενασχολήσεων, δεν έδωσαν την πρέπουσα σημασία στo καυτό αυτό κοινωνικό  θέμα και ουδέποτε φρόντισαν να δημιουργήσουν τις κατάλληλες  υποδομές για τη δημιουργία ανάλογων ιδρυμάτων (οίκων ευγηρίας, νοσοκομείων, κ.α.) για την ασφαλή και αξιοπρεπή διαβίωσή των ηλικιωμένων μας.
Εξαίρεση αποτελεί ο Οργανισμός Τρίτης Ηλικίας “Η Φιλία”, με ιδρύτρια-διευθύντρια την ακούραστη εθελόντρια  κ. Ιωάννα Τσουμπλέκα, που από το 1984 βρίσκεται στο πλευρό της Τρίτης Ηλικίας, οργανώνοντας κάθε χρόνο ένα πλήθος δραστηριοτήτων η πλειονότητα των οποίων έχει φιλανθρωπικό πρόσημο.
Γεγονός αναμφισβήτητο είναι πως σήμερα, πολλά άτομα της Τρίτης Ηλικίας, βιώνουν τη χειρότερη  εποχή τους. Η  σύνταξή τους δεν τους καλύπτει το μήνα. Δεν υπάρχουν δομές φιλοξενίας για μοναχικούς ηλικιωμένους ή είναι ελάχιστες.
Οι ηλικιωμένοι, οι συνταξιούχοι μας, χρειάζονται πάνω από όλα σεβασμό. Σεβασμό στην προσωπικότητα και την αξιοπρέπειά τους για να μπορούν χωρίς άγχος να γιορτάζουν αυτήν την μέρα που τους είναι αφιερωμένη. Για να μπορούν με ελπίδα να βλέπουν την επόμενη μέρα. Για να μην νοιώθουν ότι είναι βάρος στα παιδιά τους. Για να μπορούν να ζουν…

Wednesday, September 20, 2017

Εσείς τι λέτε;



23 Σεπτεμβρίου 2017  
Το τέλος του κόσμου!
 
Κατά καιρούς ακούμε και διαβάζουμε πως έφτασε το τέλος του κόσμου και ότι ο πλανήτης Γη θα καταστραφεί. Τώρα, οι συνωμοσιολόγοι ήρθαν να προσθέσουν άλλη μία ημερομηνία της συντέλειας του κόσμου. Την 23η Σεπτεμβρίου 2017. Δηλαδή αυτό το Σάββατο!
Και για να επιβεβαιώσουν τη θεωρία τους υποστηρίζουν πως το φαινόμενο της πρόσφατης ολικής έκλειψης ηλίου είναι σημάδι του ουρανού για τη συντέλεια του κόσμου. Το όλο θέμα το προχωρούν και ένα βήμα παρακάτω αφού ισχυρίζονται πως ο θρυλικός πλανήτης των αρχαίων Σουμέριων Nibiru πρόκειται σύντομα να περάσει πολύ κοντά από τη Γη και θα φέρει την Αποκάλυψη και κατά συνέπεια την καταστροφή του κόσμου...
Οι προφητείες για το τέλος του κόσμου χάνονται στα βάθη των αιώνων και οι πιστοί οπαδοί εξακολουθούν να τις πιστεύουν ευλαβικά όσο και αν αυτές αποδεικνύονται λανθασμένες.
Τον 19ο αιώνα ο αγρότης Γουίλιαμ Μίλερ που είχε πάθος με την Αγία Γραφή, διαβάζοντάς την ξανά και ξανά κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ημερομηνία που θα ερχόταν το τέλος του κόσμου θα ήταν η 23η Απριλίου του 1843.  Ο παροξυσμός και ο πανικός που επικράτησε ήταν μεγάλος και πολλές οικογένειες πούλησαν ή χάρισαν όλα τα υπάρχοντά τους...
Το 1881 ο Αυστραλός αστρονόμος John Tebbutt, αφού μελέτησε προσεκτικά τους κομήτες, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο κομήτης του Χάλεϋ θα περνούσε τόσο κοντά στη Γη που ενδεχομένως η ουρά του θα την ακουμπούσε! Δημοσιεύματα στις μεγαλύτερες εφημερίδες του πλανήτη, πέρα από τον πανικό, οδήγησαν και σε πολλές αυτοκτονίες... 
Το 1997 όταν ο ίδιος κομήτης έγινε ορατός από τη Γη άρχισαν οι φήμες ότι εξωγήινοι που τον ακολουθούσαν κατέβηκαν στον πλανήτη μας για να τον καταστρέφουν.
Στις 26 Μαρτίου της ίδιας χρονιάς πολλά μέλη της αίρεσης Heaven’s Gate, που πίστευαν στα UFO, αυτοκτόνησαν μαζί με τον αρχηγό τους Μάρσαλ Απλγουάτ…
Συγκεκριμένη προφητεία του πιο διάσημου προφήτη της ανθρωπότητας Μισέλ ντε Νοστρεντάμ ήταν ότι το τέλος του κόσμου θα ερχόταν το 1732. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν συνέβη και αποδείχτηκε ότι ο Νοστράδαμος μπορεί να έχει κάνει μερικές πετυχημένες προβλέψεις, αλλά σε ότι αφορά τον Αρμαγγεδώνα έπεσε έξω...
Με την αλλαγή της χιλιετίας επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα πως οι   υπολογιστές δεν θα μπορούσαν να ξεχωρίσουν τη διαφορά ανάμεσα στις χρονολογίες 1900 και του 2000. Πολλοί άρχισαν τις θεωρίες του χάους με τα κομπιούτερ να τρελαίνονται και τον πλανήτη να καταστρέφεται. Το κόστος για να φτιαχτεί το   “πρόβλημα” ξεπέρασε τα 600 δισεκατομμύρια δολάρια…
Όπως και να έχει, εάν το τέλος του κόσμου δεν έρθει στις 23 Σεπτεμβρίου 2017 μην ανησυχείτε. Υπάρχουν κι’ άλλες πιθανές ημερομηνίες θανάτου των πάντων.
2018 μ.Χ. Το τέλος του κόσμου, όπως διαδίδεται από τον Ορθόδοξο μοναχό Μάξιμο… 2060 μ.Χ. Το τέλος του κόσμου, σύμφωνα με τον πατέρα της φυσικής Νεύτωνα…
2068 μ.Χ. Ο αστεροειδής Απόφις, κατά τον επιστήμονα Πόλ Χόδα, θα χτυπήσει τη Γη…
Οπότε, εάν δεν τελειώσει ο κόσμος αυτό το Σάββατο, δεν χάλασε δα κι’ ο κόσμος.
Έχουμε άλλες τρείς “ευκαιρίες”…
  

Thursday, September 14, 2017

Εσείς τι λέτε;



Κινδυνεύει με πτώχευση η εκκλησία;
“Ξεφυλλίζοντας” τον ηλεκτρονικό “Εθνικό Κήρυκα” της Νέας Υόρκης, το μάτι μου έπεσε σε μία σημαντική είδηση, η οποία όμως όπως διαπίστωσα πέρασε στα “ψιλά”.
“Σε κατάσταση πτώχευσης η Αρχιεπισκοπή Αμερικής - ομαδικές απολύσεις και δραστικές περικοπές”.
Η Αρχιεπισκοπή Αμερικής, άρχισε ήδη τις απολύσεις υπαλληλικού προσωπικού της, οι οποίες αρχικά αναμένεται να ανέλθουν μεταξύ 28 και 30. Ήδη απολύθηκαν στελέχη της εφημερίδας “Ορθόδοξος Παρατηρητής”, τον οποίον δεν έχει χρήματα να τον εκδώσει στην έντυπη μορφή του. 
Στους απολυθέντες περιλαμβάνονται ο επί 13 χρόνια συντάκτης κ. Ελευθέριος Πισαλίδης  και ο κ. Ιερώνυμος Δημητρίου, ο οποίος ήταν κατά τα περασμένα 19 έτη διευθυντής Διοίκησης και Οικονομικών της Αρχιεπισκοπής, ενώ είχε υπό την εποπτεία του και την ανέγερση του ναού του Αγίου Νικολάου στο “Σημείο Μηδέν”.
Η  Αρχιεπισκοπή, σύμφωνα με το άρθρο, έχει περιέλθει ουσιαστικά σε κατάσταση πτώχευσης και το οικονομικό της έλλειμμα ανέρχεται στα 8,5 εκατομμύρια δολάρια. 
O Αρχιεπίσκοπος Γέρων Αμερικής κ. Δημήτριος κατά την τελευταία επίσκεψή του στο Φανάρι, ανακοίνωσε στα μέλη της Ιεράς Συνόδου πως υπάρχει έλλειμμα πολλών εκατομμυρίων δολαρίων. Κατόπιν τούτου, ο Επίσκοπος κ. Αντώνιος έδωσε εντολή στους επικεφαλής διαφόρων τμημάτων να προβούν σε δραστικές περικοπές των προϋπολογισμών τους, να απολύσουν προσωπικό και να μειώσουν τα έξοδά τους στο ελάχιστο. 
Οικονομικό πρόβλημα, εξ άλλου, έχει προκύψει και στη Θεολογική Σχολή, καθότι η Αρχιεπισκοπή έχει έξι μήνες να στείλει την μηνιαία συνεισφορά της για τα λειτουργικά έξοδα της Σχολής. Τα έξοδά της Θεολογικής ανέρχονται στα 12 εκατομμύρια δολάρια κατ’ έτος, ενώ ο αριθμός των φοιτητών σε αμφότερα τα σχολεία, Ελληνικό Κολέγιο και Θεολογική Σχολή, κατά το περασμένο έτος δεν υπερέβαινε τους 180.
Αξίζει να σημειωθεί πως έχουν σπαταληθεί πάνω από 2,5 εκατομμύρια δολάρια από τη Σχολή στην δικαστική αντιπαλότητα που υφίσταται επί χρόνια ανάμεσα στη Σχολή και το Μαλιώτειο Πολιτιστικό Κέντρο. Ο προϋπολογισμός της Αρχιεπισκοπής υπερδιπλασιάσθηκε κατά την Αρχιεπισκοπία του κ. Δημητρίου από τα 13 εκατομμύρια στα  30 εκατομμύρια.  Η οικονομική “πτώχευση” της Αρχιεπισκοπής αναμένεται να έχει επιπτώσεις και στις Μητροπόλεις, οι οποίες αποτελούν η κάθε μία ένα είδος σμικρογραφίας της Αρχιεπισκοπής με πρωτοσύγκελους, υπαλληλικό προσωπικό, γραμματείς, διακόνους, γραφείς ληξιαρχείων, διευθυντές νεολαίας και λοιπούς υπαλλήλους.
Το εκκλησίασμα, όπως έχει διαπιστωθεί, έχει μειωθεί κατακόρυφα σε πολλές περιπτώσεις και μάλιστα σε αριθμητικά μεγάλες κοινότητες και ναούς. Μερικές εξ αυτών βρίσκονται σε κατάσταση προχωρημένης αποσύνθεσης.
Σε αντίθεση πάντως με την Αρχιεπισκοπή Αμερικής, η οικονομική κατάσταση της Μητρόπολης Καναδά, σύμφωνα με επανειλημμένες δηλώσεις του Μητροπολίτη κ. κ. Σωτηρίου, είναι υγιέστατη και σήμερα απολαμβάνει μία σεβαστή ακίνητη περιουσία πολλών εκατομμυρίων δολαρίων.
Την κάλυψη των αυξανόμενων εκκλησιαστικών λειτουργικών εξόδων την επωμίζονται   τελικά οι μεγάλες κοινότητες, οι οποίες, παρότι βάση του καταστατικού τους θεωρούνται “αστικές”, επέλεξαν να εκτελούν και θρησκευτικά χρέη (λογία, μισθοδοσία ιερέων και προσωπικού, πολυδάπανες ανακατασκευές ναών, κλπ).
Πολύ φοβάμαι πως εάν οι “αστικές” κοινότητες  δεν διαφοροποιήσουν τον ρόλο τους και δεν περιοριστούν στα καθ’ εαυτά υπηρεσιακά τους καθήκοντα, κινδυνεύουν κάποτε να οδηγηθούν σε αναπόφευκτο οικονομικό μαρασμό...

Friday, September 8, 2017

Εσείς τι λέτε;



Όχι στην διπλή ιθαγένεια… 
Η είδηση έρχεται από την μακρινή Αυστραλία.
“Το θέμα της κατοχής διπλής υπηκοότητας και ιθαγένειας κινδυνεύει να τινάξει στον αέρα το πολιτικό σκηνικό στην Αυστραλία…”
Σύμφωνα με το Σύνταγμα της χώρας, απαγορεύεται ο βουλευτής που εκλέγεται στις εθνικές εκλογές να είναι κάτοχος διπλής υπηκοότητας ή ιθαγένειας. Παραδείγματος χάριν της Αυστραλιανής και της Ελληνικής, γεγονός που μέχρι σήμερα κανείς δεν έδινε ιδιαίτερη σημασία σε αυτή την λεπτομέρεια μέχρι που δύο βουλευτές ανακοίνωσαν την παραίτησή τους γι αυτόν ακριβώς τον λόγο.
Ακολούθησε βροχή αποκαλύψεων για βουλευτές, γερουσιαστές, υπουργούς μέχρι και τον αντιπρόεδρο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης καθώς και ερωτηματικά για άλλους της αντιπολίτευσης του Εργατικού κόμματος.
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και πρόεδρος του Εθνικού κόμματος μάλιστα, προσφεύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο της Αυστραλίας σε μια προσπάθεια να δοθεί ευνοϊκή ερμηνεία της σχετικής διάταξης, καθώς όπως έγινε γνωστό από τα μέσα ενημέρωσης είναι κάτοχος διπλής υπηκοότητας, έχοντας εκτός από την Αυστραλιανή και την ιθαγένεια της Νέας Ζηλανδίας.
Το ίδιο έπραξε η γερουσιαστής Larissa Waters, κάτοχος και της Καναδικής υπηκοότητας καθώς και ο Υπουργός Πόρων και Βόρειας Αυστραλίας, ο οποίος τελικά παραιτήθηκε από το αξίωμά του.
Εν τω μεταξύ, όπως μαθαίνουμε, σε “αναμμένα κάρβουνα” κάθονται οι ελληνικής καταγωγής βουλευτές Τζούλια Μπανκς και Άρθουρ Συνοδινός από τον κυβερνητικό Συνασπισμό, ο Στηβ Γεωργανάς και η Μαρία Βαμβακινού από το Εργατικό κόμμα και ο ανεξάρτητος γερουσιαστής Νίκος Ξενοφών. Και παρότι δηλώνουν ότι δεν έχουν δεύτερη υπηκοότητα, αποφεύγουν να δώσουν στην δημοσιότητα κάποια σχετικά επίσημα έγγραφα.    
Πολιτικοί παρατηρητές, συνταγματολόγοι αλλά και πολιτικοί δηλώνουν ότι πλέον έφθασε η ώρα για να γίνει δημόσια συζήτηση και στη συνέχεια να γίνει αναθεώρηση της  αναχρονιστικής’ διάταξης του Συντάγματος, που εξυπηρετούσε τα εθνικά συμφέροντα της Αυστραλίας κατά τη διάρκεια του περασμένου αιώνα.
Παρόμοιο θέμα είχε προκύψει και στον Καναδά πριν από δέκα περίπου χρόνια όταν είχε αποκαλυφθεί ότι ο τότε αρχηγός του Φιλελεύθερου κόμματος Stephane Dion ήταν κάτοχος και της Γαλλικής υπηκοότητας, επειδή η μητέρα του είχε γεννηθεί στην Γαλλία. 41 από τους 308 τότε βουλευτές του Καναδικού Κοινοβουλίου ήταν γεννημένοι εκτός Καναδά και κατείχαν και δεύτερη υπηκοότητα. Μεταξύ αυτών δικαίωμα δεύτερης υπηκοότητας είχαν οι ελληνικής καταγωγής βουλευτές Γιάννης Κάνης, Δημήτρης Καρύγιαννης, Ελένη Μπακοπάνου και Tony Clement. Η βουλευτίνα του Block Quebecois Maria Mourani μάλιστα είχε το δικαίωμα να κατέχει τρείς υπηκοότητες.
Σήμερα, με την νέα σύνθεση της κυβέρνησης Τρυντώ, η οποία περιλαμβάνει περισσότερα  στελέχη προερχόμενα από διαφορετικές εθνικές μειονότητες, ο αριθμός είναι αισθητά υψηλότερος. Το ίδιο παρατηρείται και στα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Γνώμη μου: Όσοι πολιτικοί αποφασίζουν να υπηρετήσουν τον Καναδά θα πρέπει να είναι κάτοχοι μιας και μόνο υπηκοότητας, της Καναδικής. Η διπλή υπηκοότητα μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε σύγκρουση συμφερόντων και όχι μόνο.
Ας μη ξεχνάμε, όπως έχει  διαμορφωθεί σήμερα η παγκόσμια πολιτικοοικονομική κατάσταση, οι ενέργειες και αποφάσεις του πολιτικού κόσμου θα πρέπει να λαμβάνονται με μοναδικό γνώμονα τα συμφέροντα του Καναδά, τον οποίο οι εκάστοτε εκπρόσωποί του καλούνται να υπηρετήσουν…




Wednesday, August 30, 2017

Εσείς τι λέτε;



Φύση vs Τεχνολογία
Εμείς, εδώ στον Καναδά αντιμετωπίζουμε πολύ πιο συχνά το τεχνολογικό αυτό φαινόμενο που μοιραία έχει εμφανιστεί και στην Ελλάδα. Ο λόγος για τη μαγεία, τη λάμψη, το τεχνικό φώς από τις ταμπλέτες, τα κομπιούτερ και τα “έξυπνα’ κινητά που κυριολεκτικά έχουν κυριέψει τον κόσμο. 
Εδώ τουλάχιστον, τον χειμώνα, οι νέοι μας έχουν την δικαιολογία ότι βαριούνται να ατενίζουν το συνεχές χιόνι ή να μένουν μέσα με τα υπερβολικά κρύα, με αποτέλεσμα να μπαίνουν όλο και περισσότερο στο μπλε της οθόνης της ταμπλέτας. Όμως στην Ελλάδα…
Ο βασικός λόγος που η δωδεκάχρονη κόρη ενός γείτονά μου στην Καλαμάτα που αναθεμάτιζε φέτος το καλοκαίρι τις διακοπές, είναι ότι στο εξοχικό δεν υπάρχει σταθερή σύνδεση με το Ιντερνέτ, οπότε ο μοναδικός λώρος με το προσωπικό της σύμπαν (κυρίως οι φίλοι στο Facebook ) είναι το κινητό τηλέφωνο, με το οποίο ζει, κοιμάται και αναπνέει. Είναι ακόμα αρκετά μικρή για να έχει τη δική της παρέα στο χωριό όπου παραθερίζει κάθε καλοκαίρι. Το καθημερινό της πρόγραμμα καθορίζεται από τις επιλογές των μεγάλων.
Η θάλασσα, το θερινό σινεμά και οι βόλτες της αρέσουν βέβαια, αλλά εν αντιθέσει με εμένα όταν ήμουν στην ηλικία της, δεν τα βρίσκει καθόλου συναρπαστικά. Είναι απλώς ευχάριστες διέξοδοι μέχρι να βυθιστεί και πάλι στην οθόνη.
Δεν είναι η μόνη. Στην παραλία παρατηρούσα μια παρέα παιδιών που πέρασαν ολόκληρη την ημέρα στη θάλασσα με τα tablets ανά χείρας, χωρίς να βρέξουν ούτε τους αστραγάλους τους...
Το γεγονός ότι μια ολόκληρη γενιά γυρίζει την πλάτη στο φυσικό περιβάλλον και στις προσλαμβάνουσες που αυτό δημιουργεί δεν είναι μόνον αποτέλεσμα της εξάρτησης από τα gadgets και την τεχνολογία. Γεγονός είναι ότι οι νεοέλληνες ποτέ δεν υπήρξαν πραγματικά φυσιολάτρες, παρότι ζουν στην ομορφότερη χώρα του κόσμου. Ακόμη και σήμερα, εν καιρώ κρίσης, που η εύκολη λύση της ταβέρνας είναι μια δαπανηρή επιλογή, προτιμούν να κάθονται στον καναπέ ή να περιορίζουν την έξοδό στο κόστος ενός φρέντο, από το να πεζοπορούν ή να αθλούνται.
Θυμάμαι σε μια επίσκεψή μου στη Βαρκελώνη, εδώ και μερικά χρόνια, μου έκανε τρομερή εντύπωση ότι οι Ισπανοί όλων των ηλικιών έκαναν τζόκινγκ, γέμιζαν γήπεδα του τένις και του μπάσκετ, σκαρφάλωναν στους γύρω λόφους και έκαναν θαλάσσια σπορ.
Μία λύση θα έλεγα, προτού οι μικρότεροι σε ηλικία Έλληνες απορροφηθούν εντελώς από τη δύνη της τεχνολογίας, θα ήταν τα προαιρετικά μαθήματα στα σχολεία ιστιοπλοΐας, ορειβασίας κλπ ούτως ώστε ένα μέρος των περιβαλλοντολογικών γνώσεων   να διδάσκεται στα παιδιά, από τις πρώτες βοήθειες μέχρι την διαχείριση κρίσεων, τον τρόπο να διαβάζουν τη θάλασσα, τη στεριά και τον ουρανό.
Με τον τρόπο αυτό οι νεαροί μαθαίνουν να σέβονται την ιεραρχία, να έχουν πειθαρχία και προνοητικότητα, να αγαπάνε τη φύση, να είναι πρακτικοί και συνεργατικοί και να παίρνουν γρήγορες αποφάσεις. 
Η επαφή με τη φύση, είναι ο πλέον ιδανικός τρόπος να αφυπνίσουν τη δημιουργικότητά τους, να γεννήσουν νέες ιδέες και βεβαίως να ηρεμήσουν.
Μικροί και μεγάλοι πρέπει να απομακρυνθούμε λιγάκι από τα social media και τα   κινητά μας. Να αφεθούμε όσο γίνεται, στο καθαρό αεράκι, στη βουνίσια ατμόσφαιρα, το κελάηδισμα των πουλιών.
Να επιστρέψουμε επί τέλους στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον μας…

Wednesday, August 23, 2017

Εσείς τι λέτε;



Οικογένεια
Ένας παρεξηγημένος θεσμός…
Χαζεύοντας τα βιβλία κεντρικού βιβλιοπωλείου της Καλαμάτας ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε ένα εικονογραφημένο βιβλίο πρόσφατης κυκλοφορίας για ομοφυλόφιλα ζευγάρια το οποίο απευθύνεται σε ελληνόπουλα.
Όπως με πληροφόρησε ο βιβλιοπώλης, μετά από πολλές πιέσεις διαφόρων ομάδων αλλά και με αφορμή την κυβέρνηση Σύριζα και τη γνωστή θέση της για τα ομόφυλα ζευγάρια, οι εκδόσεις Ίκαρος προχώρησαν στην έκδοση του εν λόγω βιβλίου που όμως έχει φέρει πολυποίκιλες αντιδράσεις.
Με τίτλο “Το πιο μεγάλο βιβλίο για τις οικογένειες”, το έντυπο περιλαμβάνει σκηνές με δύο ομόφυλα ζευγάρια και παρουσιάζει τον σύγχρονο τρόπο ζωής. Το συγκεκριμένο βιβλίο, όπως έμαθα, κέρδισε το βραβείο School Library Information Book Award στην κατηγορία κάτω των 7 ετών...
Άλλο εικονογραφημένο βιβλίο με παραμύθια που τιτλοφορείται “Η Αλίκη κοιτάζει τον καθρέπτη” απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας.
Το παραμύθι μιλάει για μια μικρούλα που βρίσκει την αγάπη, τη χαρά και την ασφάλεια, βρίσκει δηλαδή την οικογένειά της σε ένα ζευγάρι gay ανδρών που την αγαπούν “άνευ όρων”. 
Ένα τρίτο βιβλίο έχει σαν γενικό τίτλο “Μικρές Οικογενειακές Ιστορίες” και απευθύνεται σε εφήβους και ενήλικες. Πρόκειται για μια επίσης ιστορία μιας μικρούλας που μεγαλώνει σε μια οικογενειακή “κολεκτίβα” και ήρθε στον κόσμο ως το παιδί δύο λεσβιών και δύο gay ανδρών.
Άλλο, τέλος, παραμύθι για μικρά παιδιά που προωθεί την ομοφυλοφιλία (υπό την αιγίδα μάλιστα του Υπουργείου Πολιτισμού) πωλείται ήδη από την Ταινιοθήκη της Ελλάδος η οποία από το 2012 επιχορηγείται με εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ετησίως... 
Βιβλία ομολογουμένως πρωτόγνωρα για την ελληνική κοινωνία στο σύνολό της.
Εκείνο πάντως που μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση είναι ότι όσο κι’ αν έψαξα     στο βιβλιοπωλείο δεν βρήκα ούτε ένα βιβλίο που να αναφέρεται στον ρόλο και την αξία της παραδοσιακής οικογένειας.
Η οικογένεια που είναι για τον καθένα μας οι γονείς, η μάνα, ο πατέρας, τα αδέλφια.    
Η οικογένεια εκείνη που μας φέρνει στον κόσμο, η μάνα που μας δίνει το δικαίωμα και την ευκαιρία στη ζωή, που μας κυοφορεί εννέα μήνες, μας νιώθει μέσα της να μεγαλώνουμε, τρέφεται για να τραφούμε, ζει για να ζήσουμε και ζούμε μέσα από αυτήν. Και ύστερα έρχεται και ο ρόλος του πατέρα, διόλου ευκαταφρόνητος και όχι λιγότερο σημαντικός.
Από τη στιγμή που η μάνα αποφασίζει συνειδητά για εμάς και μαζί με τον πατέρα γίνονται  βιολογικοί γονείς που μας φέρνουν σε αυτό τον κόσμο και αυτή τη ζωή, είναι οι μόνοι αυστηρά υπεύθυνοι για εμάς και οι πιο κοντινοί μας άνθρωποι. Είμαστε αίμα τους, σάρκα από τη σάρκα τους.
Πολύ φοβάμαι ότι η σημερινή κοινωνία είναι στο έλεος μιας επιβαλλόμενης ιδεολογίας μεταμφιεσμένη ως ”προοδευτική” που επιχειρεί να αναδιοργανώσει την ανθρώπινη φυλή και κοινωνία για να υπηρετήσει την νέα τάξη πραγμάτων.
Ο θεσμός και η αξία της αληθινής οικογένειας είναι ότι μας έχει απομείνει.
Ας μην αφήσουμε κι αυτό να χαθεί…

Saturday, August 19, 2017

Εσείς τι λέτε;



Ικανοί εθελοντές
Είδος υπό εξαφάνιση…

Οι τελευταίες εξελίξεις στον κοινοτικό χώρο με θλιβερό αποτέλεσμα την ματαίωση του καθιερωμένου πανηγυριού “Ελληνική φλόγα” (προφανώς λόγω έλλειψης ικανών εθελοντικών χεριών) με υποχρεώνουν να επανέλθω στο θέμα του παροικιακού εθελοντισμού.
Παρατηρώντας τις πολυποίκιλες εκδηλώσεις, που πραγματοποιούνται κατά καιρούς, είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς την παντελή έλλειψη συντονισμού μεταξύ των ιθυνόντων.
Κραυγαλέα περίπτωση παντελούς έλλειψης συντονισμού, προγραμματισμού και επικοινωνίας είναι οι "ανταγωνιστικές" ερανικές καμπάνιες, που συχνά γίνονται ταυτόχρονα, με αποτέλεσμα  να μην επιτυγχάνονται, όπως έχει διαπιστωθεί, οι αντικειμενικοί στόχοι. Συνέπεια τούτου, οι δωρητές παθαίνουν σύγχυση και δεν προσφέρουν απαραίτητα προς τον σκοπό της αρχικής τους επιλογής.
Μαθαίνουμε ότι και φέτος οι δύο έρανοι “Μαραθώνιος της Αγάπης” και “Telethon for schools” θα διεξαχθούν σε απόσταση αναπνοής…
Η ασυνεννοησία πάντως επεκτείνεται και σε διάφορες άλλες εκδηλώσεις, που απερίσκεπτα διεξάγονται ταυτόχρονα, με μισοάδειες, εννοείται, αίθουσες και πάρκα...
Θα πουν κάποιοι, "εθελοντές είναι πράττουν το κατά δύναμιν". Δεν μπορώ παρά να διαφωνήσω ριζικά. Είναι αναγκαίο και επιβαλλόμενο οι εθελοντές να επιλέγονται προσεκτικά και με ιδιαίτερα αυστηρά κριτήρια, είτε μετά από πολυετή προσφορά σε διάφορους τομείς των οργανισμών τους οποίους υπηρετούν ή να έχουν καταξιωθεί στον πολιτισμό και στον χώρο όπου διάλεξαν να υπηρετήσουν.
Όταν ένας οργανισμός, ο οποίος στοχεύει στην ευρεία κοινωνική αποδοχή, δεν καταφέρνει να ελκύσει ικανούς εθελοντές, τότε το λιγότερο που έχει να κάνει είναι να αναθεωρήσει την ύπαρξή του. Διαφορετικά, δεν καθίσταται μόνο αναποτελεσματικός  αλλά συγχρόνως και επιβλαβής για το γενικό σύνολο. Και στην προκειμένη περίπτωση, θα πρέπει να αναζητηθούν τα βαθύτερα αίτια της αποχής ικανών στελεχών.
Ας μη ξεχνάμε ότι ο εθελοντισμός είναι μια μορφή δράσης και έκφρασης των ανθρωπίνων αξιών, οι οποίες σχετίζονται με την βαθειά και ώριμη κατανόηση και μετουσίωση σε συνειδητή επιλογή της δημιουργικής συνύπαρξης, της αλληλεγγύης και αλληλεξάρτησης για τη λειτουργία βιώσιμων κοινοτήτων,  με δυναμική ανάπτυξης και συμμετοχής όλων.
Ο εθελοντής  θα πρέπει να σέβεται απόλυτα την ευθύνη της εθελοντικής εργασίας που παρέχει το έργο του, να συνεργάζεται με τα αρμόδια όργανα, να τηρεί τις αρχές και τους κανόνες δεοντολογίας και πάνω απ' όλα να είναι ενήμερος και πρόθυμος να υποστηρίξει και να προωθήσει τους στόχους που έχει θέσει και εκτός του οργανισμού που υπηρετεί.
Κάτι που θα πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη οι υπηρετούντες αλλά και οι υποψήφιοι ενδιαφερόμενοι εθελοντές...
Οι πρωτοβάθμιοι οργανισμοί μας, όπως η ΕΚΜΜ, αντιμετωπίζουν τελευταία εντονότατα το σοβαρό πρόβλημα της έλλειψης ικανών εθελοντικών χεριών. Η υποβάθμιση της γαστρονομικής εκδήλωσης “Γεύση και Παράδοση”, η οποία από τις πολυτελείς αίθουσες του Chateau επιστρέφει στην απρόσιτη αίθουσα του κοινοτικού κέντρου, οι κατά γενική ομολογία ανεπιτυχείς πλέον ερανικές προσπάθειες (λαχειοφόρος, τηλεμαραθώνιος κ.α.) και η πρόσφατη ματαίωση του μεγάλου πανηγυριού του δεκαπενταύγουστου θα πρέπει νομίζω να προβληματίσουν σοβαρά τους ιθύνοντες για την πορεία και το μέλλον του οργανισμού...

Tuesday, August 15, 2017

Εσείς τι λέτε;



Δεκαπενταύγουστος
Η μεγαλύτερη θρησκευτική γιορτή του καλοκαιριού

Σε όποια γωνιά της Ελλάδας κι αν βρεθείτε τον Δεκαπενταύγουστο, σίγουρα θα υπάρχει κάποια εκκλησία που γιορτάζει την Παναγία.
Η εν λόγω ημέρα, που είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, αποτελεί ημέρα θρησκευτικής κατάνυξης, αλλά και αφορμή για γλέντι με μουσική, χορό, εκλεκτούς μεζέδες και άφθονο κρασί, σε αντίθεση με τις πρώτες 15 ημέρες του Αυγούστου που αποτελούν ημέρες νηστείας και περισυλλογής για τους πιστούς, που προετοιμάζονται για τη μεγάλη γιορτή.
Ανήμερα της γιορτής, χιλιάδες άνθρωποι συρρέουν με κατάνυξη να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας, ακολουθούν τις λιτανείες της εικόνας και προσεύχονται.
Ο Δεκαπενταύγουστος θεωρείται η μεγαλύτερη θρησκευτική γιορτή του καλοκαιριού για τους Έλληνες και εορτάζεται με εκδηλώσεις και πανηγύρια τα οποία στήνονται στις πλατείες των στολισμένων χωριών και στα προαύλια των εκκλησιών που γιορτάζουν, ενώ ντόπιοι και ξένοι συμμετέχουν με χαρά και ενθουσιασμό στις εκδηλώσεις αυτές.
Στην όμορφη Τήνο χιλιάδες πιστοί καταφθάνουν κάθε χρόνο τέτοια μέρα για να προσκυνήσουν τη θαυματουργή εικόνα της Μεγαλόχαρης, στο Ναό της Ευαγγελίστριας. Η Παναγία της Τήνου θεωρείται το μεγαλύτερο θρησκευτικό προσκύνημα όλης της Ελλάδας.
Ένας άλλος σημαντικός πόλος έλξης χιλιάδων προσκυνητών τον Δεκαπενταύγουστο είναι η Πάρος, που ξεχωρίζει χάρη στην εντυπωσιακή εκκλησία της Εκατονταπυλιανής στο λιμάνι. Μετά την περιφορά του επιταφίου της Παναγίας, ακολουθεί παραδοσιακό πανηγύρι με μουσική, χορό και άφθονο ντόπιο κρασί. 
Μερικά από τα πιο γνωστά πανηγύρια του Δεκαπενταύγουστου σε όλη την Ελλάδα γίνονται στη γιορτή των εξής εκκλησιών: Παναγία Αγιασώτισσα στην Αγιάσο της Λέσβου, Κοίμηση της Θεοτόκου στην Όλυμπο της Καρπάθου, Παναγία Σπηλιανή στη Νίσυρο, Επιτάφιος Παναγίας στην Πάτμο, Μοναστήρι Παναγίας του Χάρου στους Λειψούς, Κοίμηση της Θεοτόκου στη Θάσο, Κοίμηση της Θεοτόκου στην Κάσο, Iερά Mονή της Παναγιάς της Φιδούς στην περιοχή Mαρκόπουλου Kεφαλονιάς, Παναγία Φανερωμένη και Παναγιά τη Θαλασσινή στην Άνδρο, Παναγία Κρεμαστή στη Ρόδο, Παναγία στη Σκιάθο, Παναγιά Καστριανή στην Τζια, Παναγιά Πανοχωριανή στην Αμοργό, Παναγία στη Σέριφο και στο Φιλότι της Νάξου, Πορταΐτισσα στην Αστυπάλαια κ.α.
Με κατανυκτικές λειτουργίες και λαμπρό πανηγύρι, σε κατάφυτο περιβάλλον, γιορτάζει τον Δεκαπενταύγουστο και η Μονή της Παναγίας των Κλειστών, στα βόρεια της Φυλής. 
Εξ ‘άλλου, στην πανέμορφη περιοχή της Τροιζηνίας, στο παραθαλάσσιο Βίδι,       βρίσκεται ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου που προσφέρει μαγευτική θέα στον Πόρο. Εδώ κάθε χρόνο το Δεκαπενταύγουστο γίνεται παραδοσιακό πανηγύρι με τη συμμετοχή ντόπιων αλλά και επισκεπτών.
Στη Μονή Φανερωμένης, στην όμορφη Σαλαμίνα, οργανώνεται το πιο λαμπρό πανηγύρι του νησιού, από τις 19 έως τις 25 Αυγούστου. Αυτές τις ημέρες, πλήθος προσκυνητών καταφθάνει στη Σαλαμίνα για να προσκυνήσει, να παρακολουθήσει τις κατανυκτικές λειτουργίες και να ακολουθήσει την περιφορά της εικόνας, που γίνεται το πρωί της 23ης Αυγούστου, με τη συνοδεία του Λιμενικού Σώματος.
Στο Μόντρεαλ αναμένεται να γιορτάσει και πάλι φέτος ο ανοικοδομημένος Ιερός Ναός Κοίμησης της Θεοτόκου “Παναγίτσα”.
Χρόνια Πολλά σε όσους και όσες γιορτάζουν…

Tuesday, July 11, 2017

Εσείς τι λέτε;



Η Ελλάδα θα “βουλιάξει” στους τουρίστες… 
Μπήκαμε για τα καλά στο καλοκαίρι και τούτο το θέρος νοιώθω την έντονη επιθυμία να προμοτάρω την Ελλάδα μας ως τον ιδανικό προορισμό για υπέροχες  διακοπές. Βέβαια, δεν χρειάζεται να καταβάλλω ιδιαίτερη προσπάθεια αφού η πατρίδα μας θεωρείται μία από τις ομορφότερες χώρες του κόσμου. Οπωσδήποτε, οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες κυριαρχούν στην παγκόσμια κατάταξη που μετρά τη δύναμη των χωρών στον τομέα του τουρισμού.Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ δημοσίευσε πρόσφατα την “Έκθεση Ταξιδιωτικής και Τουριστικής Ανταγωνιστικότητας”, η οποία δημοσιεύεται κάθε δύο χρόνια και αξιολογεί την ποιότητα των υπηρεσιών τουρισμού σε κάθε μία από τις 136 σημαντικότερες χώρες του κόσμου. Για τον υπολογισμό της λίστας, λαμβάνει υπόψη ένα ευρύ φάσμα επιμέρους δεικτών, συμπεριλαμβανομένης της ασφάλειας, των φυσικών πόρων, της αξιοπιστίας των υποδομών, των παροχών υγείας και υγιεινής, και της ανταγωνιστικότητας των τιμών.Οι δείκτες συγκροτούν μια συνολική βαθμολογία μεταξύ του 1 και του 7. Το 7 είναι το υψηλότερο δυνατό σκορ. Αν και στη λίστα του 2017 καμία χώρα δεν σκόραρε το τέλειο 7, υπάρχει ένας αριθμός χωρών που πέτυχαν βαθμολογία άνω του 6. Οι ευρωπαϊκοί προορισμοί καταλαμβάνουν τις τρεις πρώτες θέσεις, ενώ η Ιαπωνία κατάφερε να κατακτήσει φέτος την τέταρτη θέση. Αν και η Ελλάδα δεν μπήκε στην πρώτη 20άδα, αφού κατέκτησε φέτος την 24η θέση στο σύνολο 136 χωρών με σκορ 4,51 βαθμούς, η επίδοσή της είναι εξαιρετικά βελτιωμένη σε σχέση με την προηγούμενη λίστα. Συγκεκριμένα, το κείμενο της έκθεσης αναφέρει για την Ελλάδα:“Η Ελλάδα έχει κάνει μια εντυπωσιακή άνοδο σκαρφαλώνοντας 7 θέσεις και κατακτώντας την 24η στην παγκόσμια κατάταξη. Η καλή επίδοση της Ελλάδας σχετίζεται άμεσα με τις εξαιρετικές προσπάθειες της χώρας να αξιοποιήσει τους φυσικούς της πόρους, τόσο άμεσα όσο και έμμεσα, αλλά και με τις πολιτικές τουριστικού marketing της χώρας”.Την ίδια ώρα, η Ελλάδα έχει βελτιώσει τη θέση της και στον τομέα της ανταγωνιστικότητας των τιμών, χάρις στη μείωση του κόστους διαμονής, το χαμηλότερο κόστος καυσίμων και τους μειωμένους αεροπορικούς φόρους για τους τουρίστες”.Όμως, η έκθεση προσθέτει ότι υπάρχει μία παράμετρος που η Ελλάδα οφείλει να λάβει σοβαρά υπόψη της: “Προκειμένου να μην βελτιώσει μόνο τις αφίξεις τουριστών αλλά και τα έσοδά της, η Ελλάδα θα πρέπει να επικεντρωθεί στο να δημιουργήσει ένα πιο φιλικό επιχειρηματικό περιβάλλον με ελαφρύτερη φορολογία και μεγαλύτερη ευελιξία στο νομοθετικό σύστημα”. Σήμερα, οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα εξακολουθούν να χρησιμοποιούν λιγότερο από όσο θα έπρεπε τις νέες τεχνολογίες. Ο Οργανισμός Ελληνικού Τουρισμού προβλέπει ότι σε ρυθμούς πρωτόγνωρους θα κινηθούν τα μεγέθη του ελληνικού τουρισμού την τρέχουσα χρονιά και πως η Ελλάδα θα “βουλιάξει” και φέτος στους τουρίστες… Ειλικρινά το ευχόμαστε.
Η στήλη σας εύχεται καλό καλοκαίρι και ξεκούραστες διακοπές… στην ΕΛΛΑΔΑ.

Thursday, July 6, 2017

Εσεις τι λέτε;


 

Πανηγύρια και πάσης Μοντρεάλης…

Πανηγύρια, φεστιβάλ, γιορτές, συνοικιακές φιέστες και πάσης φύσεως ενοριακές και μοναστηριακές εκδηλώσεις.Το Μόντρεαλ στα καλύτερά του το καλοκαίρι τούτο που αργεί να έρθει. Σουβλάκια, ζύθος, χορός και θέαμα για να περάσουμε εμείς καλά και κείνοι καλύτερα.Τα πανηγύρια λοιπόν, αφού το’ φερε ο λόγος, κάποτε στα χωριά είχαν το πραγματικό τους νόημα. Ο κόσμος τα περίμενε πως και πως, να ξεκουραστεί, να καλοπεράσει, να διασκεδάσει. Η καθημερινή σκληρή δουλειά, το μεροκάματο, ο αγώνας επιβίωσης, δεν άφηναν κανένα περιθώριο ανάπαυσης.Το πανηγύρι του χωριού ήταν μία όαση μέσα στην ατέλειωτη έρημο του καθημερινού μόχθου και η συμμετοχή του κόσμου ήταν καθολική. Δεν έλειπε κανένας, ακόμα και άνθρωποι που όλο τον καιρό τους τον περνούσαν δουλεύοντας στην εξοχή. Βοσκοί, υλοτόμοι, ξωμάχοι κάθε λογής, τη μέρα του πανηγυριού κατέβαιναν στο χωριό, φόραγαν τα καλά τους και πήγαιναν στην εκκλησιά ν' ανάψουν το κεράκι τους, να κάνουν το σταυρό τους και να λειτουργηθούν. Οι γυναίκες βρίσκανε την ευκαιρία να στολιστούν, να φορέσουν τα γιορτινά τους, να επιδειχτούν και να καμαρώσουν. Οι άντρες που είχαν όλο το βάρος της συντήρησης της οικογένειας, ήταν απόλυτα δικαιολογημένοι και κανένας δεν τους παρεξηγούσε αν έπιναν κανένα ποτήρι παραπάνω κι' έριχναν καμιά βόλτα στη μουσική.Τα παιδιά οργίαζαν στους δρόμους και στην πλατεία του χωριού και ήταν αδύνατον να βρεθεί άνθρωπος να τα συμμαζέψει.Το πανηγύρι άρχιζε από την παραμονή της γιορτής.Οι δρόμοι του χωριού γέμιζαν από μικροπωλητές κάθε λογής που έστηναν τους πάγκους τους και πουλούσαν τις κάθε λογής πραμάτειές τους. Εικόνες αγίων, φυλακτά, οικιακά σκεύη, υφάσματα, στολίδια, αρώματα, παιχνίδια για τα παιδιά, ζωντανά και ότι άλλο μπορούσε να βάλει ο νους του ανθρώπου.Το κάθε καφενείο είχε τη μουσική του. Έπρεπε να καπαρώσεις τραπέζι από νωρίς, να πάρεις σειρά για το χορό για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις.Η κάθε νοικοκυρά έπρεπε να κουβαλήσει ταψιά και δίσκους γεμάτους με ότι καλύτερο είχε φτιάξει. Αξέχαστα, ανεπανάληπτα, τα πανηγύρια εκείνου του, όχι και τόσο παλιού καιρού στα χωριά.Το παραδοσιακά πανηγύρια στο Μόντρεαλ, απ ότι θυμάμαι, τα αναβίωσε ο Δημήτρης Γαλάνης σε πάρκα, προαύλια εκκλησιών και σε κοινοτικούς χώρους. Τέλεια οργανωμένα και με απόλυτη επιτυχία. Πανηγύρια που μάζεψαν τη νεολαία και συχνά ήταν η αφορμή για... ζευγαρώματα. Με το χρόνο, τα πανηγύρια άλλαξαν χαρακτήρα και πολλά πήραν τη μορφή Φεστιβάλ με σκοπό την οικονομική ενίσχυση των οργανωτών. Όπως και να έχει, το Πανηγύρι ή Φεστιβάλ, μας δίνει την ευκαιρία να συνευρεθούμε, να διασκεδάσουμε, να φάμε ελληνικά, να περάσουμε λίγες ευχάριστες ώρες και - γιατί όχι - να ενισχύσουμε τους οργανισμούς μας. Από πανηγύρια λοιπόν, καλά πάμε. Για τα υπόλοιπα θα επανέλθουμε…  

 

Thursday, June 29, 2017

Εσείς τι λέτε;



ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ Καναδά!


150 κεριά σβήνει φέτος ο Καναδάς. Παρόλο που βρίσκεται ακόμη στη νηπιακή του ηλικία ο Καναδάς θεωρείται σήμερα μία από της καλύτερες χώρες του πλανήτη για να ζει κανείς. Το βιοτικό επίπεδο των Καναδών είναι υψηλό και τα στοιχεία που συνεισφέρουν στην ποιότητα ζωής τους είναι πολλά: καθαρό φυσικό περιβάλλον, άφθονες πλουτοπαραγωγικές πηγές, ανθηρή οικονομία, σταθερή πολιτική κατάσταση, λειτουργικές δημόσιες υποδομές, σύγχρονη εκπαίδευση, επαρκής υγειονομική περίθαλψη, ικανοποιητικές αμοιβές εργασίας, κλπ. Οι Καναδοί, στην μεγάλη πλειοψηφία τους έχουν υψηλότερα μέσα εισοδήματα από πολλές άλλες αναπτυγμένες χώρες, απολαμβάνουν τις ανεξάντλητες ομορφιές μιας υπέροχης χώρας και είναι ιδιοκτήτες ακινήτων σε ποσοστό μεγαλύτερο από τους Αμερικανούς, τους Σουηδούς, τους Ιάπωνες, τους Γερμανούς και τους Γάλλους.
Οι πόλεις είναι σταθερά στην κορυφή του πίνακα των πλέον κατοικήσιμων πόλεων της Γης ,σύμφωνα με τις μετρήσεις του Economist. Για την ποιότητα ζωής, σε 230 πόλεις της Γης οι μεγαλύτερες πόλεις του Καναδά κατείχαν το 2015 τις ακόλουθες θέσεις: Βανκούβερ 5η, Τορόντο 15η, Οτάβα 16η, Μόντρεαλ 24η, Κάλγκαρι 33η. Στην πρώτη θέση του πίνακα είναι η Βιέννη και στην τελευταία η Βαγδάτη. Η Αθήνα είναι στην 85η θέση. Στην Έκθεσή τους εξ άλλου για την Ανθρώπινη Ανάπτυξη το 2014, τα Ηνωμένα Έθνη τοποθετούν τον Καναδά στην 8η καλύτερη θέση μεταξύ των χωρών του πλανήτη μας. Συγκρινόμενοι με τους νότιους γείτονες, οι Καναδοί καπνίζουν λιγότερο, κάνουν πιο περιορισμένη χρήση ναρκωτικών, έχουν μικρότερη εγκληματικότητα , είναι υγιέστεροι και λιγότερο παχύσαρκοι, γεγονός αρκετά παράδοξο για μια χώρα που έχει ως εθνικό φαγητό τις τηγανιτές πατάτες με τυρί και σάλτσα! Αντίθετα με τις Αμερικανίδες, οι Καναδέζες έχουν πληρωμένη άδεια μητρότητας και λιγότερα περιστατικά καρκίνου του μαστού, οστεοπόρωσης και διαβήτη. Οι Καναδοί εξ άλλου έχουν επίγνωση του γεγονότος πως είναι απόγονοι μεταναστών και είναι ανεκτικοί στους ξένους. Η Καναδική Πράξη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων απαγορεύει διακρίσεις με κριτήρια φυλής, εθνικότητας, χρώματος, θρησκείας, φύλου, οικογενειακής κατάστασης, ηλικίας, σωματικής ή άλλης αναπηρίας, σεξουαλικής προτίμησης και καταδίκης για αδίκημα για το οποίο έχει χορηγηθεί χάρη. Οι ξένοι επωφελούνται από το θετικό περιβάλλον για να αναπτύξουν τις ικανότητές τους και να προκόψουν σ’ αυτή τη χώρα που προσφέρει πολλές ευκαιρίες. Αύριο,1η Ιουλίου 2017, ο Καναδάς γιορτάζει την 150η επέτειο από τη δημιουργία της Καναδικής Συνομοσπονδίας . Η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΚΑΝΑΔΑ, CANADA DAY αποτελεί για τα 36.626.083 εκατομμύρια Καναδών το αποκορύφωμα της υπερηφάνειας να ζουν στη δεύτερη σε έκταση μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο.
Την 1η Ιουλίου τιμάμε την Καναδική Συνομοσπονδία η οποία δημιουργήθηκε με την υπογραφή του North America Act, την ίδια μέρα το 1867
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΝΑΔΑ! Να τα χιλιάσεις…

Εσείς τι λέτε;

Wednesday, June 21, 2017

Εσείς τι λέτε;



Άγιος Ιωάννης ο …αποσχιστής
Ένα σημαντικό πρόβλημα που απασχολεί και ταλανίζει το Κεμπέκ, εδώ και χρόνια, είναι η πιθανή απόσχισή του από τον υπόλοιπο Καναδά.
Βέβαια το φαινόμενο δεν είναι πρωτόγνωρο και το συναντάμε σε διάφορες άλλες περιοχές του πλανήτη, όπως στην Καταλονία, Σκωτία, Κριμαία, Κόσοβο και στο ψευδοκράτος της Βόρειας Κύπρου...
Αν και χιλιοειπωμένο το θέμα, για την ιστορία απλά αναφέρουμε ότι μια σημαντική μερίδα κατοίκων έφεραν στο προσκήνιο τον περασμένο αιώνα ένα σχέδιο απόσχισης και ανεξαρτητοποίησης του Κεμπέκ. Σε μια χώρα όπου όλα της τα προβλήματα είναι σχεδόν λυμένα, ήρθε η γαλλόφωνη ανατολική της επαρχία να ταράξει τα νερά του εξαιρετικά οργανωμένου και δομημένου αυτού κράτους.
Η επαρχία του Κεμπέκ αρχίζει να αποκτά γαλλική χροιά πριν από πέντε σχεδόν αιώνες όταν ο Γάλλος εξερευνητής Ζακ Καρτιέ μετά την άφιξη του στην Βόρεια Αμερική ξεκίνησε να δημιουργεί τις πρώτες γαλλικές αποικίες. Το 1608 ο Γάλλος Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν ιδρύει την Πόλη του Κεμπέκ. Γύρω στον 18ο αιώνα οι γαλλικές αποικίες πέφτουν στα χέρια των Βρετανών ιμπεριαλιστών λίγο πριν ξεσπάσει η Αμερικανική Επανάσταση. Οι Βρετανοί  με τον φόβο μήπως οι Γάλλοι επαναστατήσουν με τους Αγγλοσάξονες αποίκους παραχώρησαν στους Κεμπεκουά σχετική αυτονομία. Τους επέτρεψαν να χρησιμοποιούν το φεουδαρχικό σύστημα ως σύστημα διοργάνωσης και αυτοδιοίκησης, τον Γαλλικό Αστικό Κώδικα ως άσκηση του νόμου και του δικαίου, επίσημη γλώσσα την γαλλική και ως θρήσκευμα το Χριστιανικό Καθολικό δόγμα.
Το 1841 μετά τις εξεγέρσεις των αγγλόφωνων και των γαλλόφωνων κοινοτήτων, οι Βρετανοί ένωσαν τις κτήσεις τους με τις γαλλικές αποικίες και δημιούργησαν το“Dominion of Canada”. Οι γαλλόφωνες κοινότητες πίστευαν πως ήταν πάντοτε παραγκωνισμένες και περιθωριοποιημένες από τους αγγλόφωνους κατοίκους του Καναδά με αποτέλεσμα κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου να έρθουν σε ρήξη οι αγγλόφωνοι με τους γαλλόφωνους, λόγω της άρνησης των τελευταίων να πάρουν μέρος στον πόλεμο.
Βέβαια η Καναδική κυβέρνηση για να εξομαλύνει την κατάσταση στο εσωτερικό της ενδοχώρας καθιέρωσε την γαλλική γλώσσα ισότιμη της αγγλικής στα εκπαιδευτικά ιδρύματα, τα νοσοκομεία, τις αυτοδιοικήσεις και τις πινακίδες κάνοντας έτσι ένα μεγάλο βήμα για την έννοια της κοινής Καναδικής συνείδησης. Επιπλέον πριν από μισό αιώνα περίπου ιδρύονται στο Κεμπέκ το εξτρεμιστικό αυτονομιστικό κίνημα “Front de Liberation du Quebec” και το εθνικιστικό κόμμα Parti Quebecois. 
Το Κεμπέκ πλέον, σαν ανεξάρτητη επαρχία, έχει δικό της σύνταγμα λόγω του ότι δεν έχει υπογράψει το Καναδικό και οι αποφάσεις για την εκπαίδευση, την ασφάλεια, την υγεία και την αυτοδιοίκηση παίρνονται από την Εθνοσυνέλευση του Κεμπέκ. Η σημερινή επαρχιακή Φιλελεύθερη κυβέρνηση Couillard μόλις πρόσφατα πρότεινε στην Οτάβα σχέδιο επαναδιαπραγμάτευσης του Συντάγματος το οποίο πάντως απέρριψε ο Καναδός πρωθυπουργός.
Ας υπενθυμίσουμε ότι οι κάτοικοι του Κεμπέκ έχουν απορρίψει την απόσχιση στα δύο δημοψηφίσματα τα έτη 1980 και 1995.
To 1977 η 24η Ιουνίου, ημέρα του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, καθιερώθηκε επίσημα ως Εθνική γιορτή του Κεμπέκ…

Wednesday, June 14, 2017

Εσείς τι λέτε;


Ο μιμητισμός του νεοέλληνα…

Ε λοιπόν, το κακό έχει παραγίνει. Ανοίγεις την ελληνική τηλεόραση και λες “Σε ποια χώρα βρίσκομαι”. Survivor, X-Factor, Daddy cool, τουρκικές σαπουνόπερες και δε συμμαζεύεται...Η ξενομανία του νεοέλληνα  σ’ όλο της το μεγαλείο! Το φαινόμενο τα τελευταία χρόνια έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις και φαίνεται μάλιστα ότι η παγκοσμιοποίηση αλλά και η κρίση που διέρχεται η πατρίδα μας έχει οξύνει ακόμη περισσότερο το πρόβλημα της ξενομανίας και του μιμητισμού των Ελλήνων. Βέβαια, δεν πρόκειται για ένα νέο “φρούτο” αφού υπήρχε και στην αρχαία Ελλάδα. Είναι ένα πανάρχαιο ελάττωμα της φυλής μας που επισημάνθηκε και πολεμήθηκε από τους αρχαίους φιλοσόφους και σατιρικούς  αλλά και στα κατοπινά χρόνια του βυζαντινού μας παρελθόντος. Είναι αξιοσημείωτο ότι σε κάθε περίοδο παρακμής η ξενομανία μας εμφανίζει σημαντική έξαρση. Θα μου πείτε, κάθε πολιτισμός σήμερα δέχεται ξενικές επιδράσεις που είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας και της επικοινωνίας μεταξύ των λαών. Όμως η ξενομανία σε μας τους Έλληνες, που έχουμε μοναδική ιστορία και ανώτερο πολιτισμό, είχε πάντοτε αρνητικές συνέπειες. Με την ξενομανία μας τελικά κινδυνεύουμε να αποκοπούμε από την παράδοσή μας και να χάσουμε την ιδιαιτερότητά μας.Μιμούμενοι τους ξένους που υιοθετούν κατώτερα ήθη και στοιχεία από τα δικά μας, αντί να επιτυγχάνουμε θετική εξέλιξη και πρόοδο, οπισθοδρομούμε πολιτιστικά και όχι μόνο. Δυστυχώς - και το βλέπουμε στην καθημερινότητα - οι νεοέλληνες αγνοούν την μεγάλη αξία της πολιτιστικής τους κληρονομιάς με συνέπεια να νοιώθουν αίσθημα κατωτερότητας απέναντι στον δυτικό πολιτισμό. Το φαινόμενο (πολλοί θα θυμούνται), ήταν ακόμη ιδιαίτερα αισθητό στους παλαιότερους μετανάστες, οι οποίοι με το που πατούσαν το πόδι τους εδώ “ξεχνούσαν” τη γλώσσα τους και μιλούσαν μια ασυνάρτητη διάλεκτο, ένα κράμα ελληνο-αγγλικών λέξεων και φράσεων… Ακόμη και τα παιδιά τους ντρεπόντουσαν για την καταγωγή τους. Σήμερα βέβαια τα πράγματα - στον Καναδά τουλάχιστον - έχουν κατά πολύ αλλάξει. Η μίμηση πάντως του καλύτερου με την έννοια της αναδημιουργίας και της προσαρμογής στα ελληνικά δεδομένα είναι θετική, όμως δυστυχώς δεν γίνεται μ’ αυτόν τον τρόπο από τον σύγχρονο Έλληνα. Κατά πρώτον, οι Έλληνες δείχνουν σαφέστατα την προτίμησή τους στα ξένα προϊόντα. Ακόμη και εν μέσω κρίσης, ο Έλληνας εισάγει και καταναλώνει τα πάντα αρκεί να προέρχονται  από το εξωτερικό. Ακούει ξένη μουσική ή στην καλύτερη περίπτωση ελληνικά συγκροτήματα  συνθέτουν και ερμηνεύουν σε ξένους ρυθμούς, γευματίζει στα φασφουτάδικα, χορεύει στις ντίσκο, περνάει την ώρα του στις παμπ και δε διστάζει να υιοθετήσει τον τρόπο ντυσίματος των Αμερικανών...Χρησιμοποιεί κατά κόρο ξένες λέξεις - με σπασμένη προφορά εννοείται - ενώ οι επιγραφές στα καταστήματα είναι σχεδόν πάντα γραμμένες σε κάποια ξένη γλώσσα. Κάποια μέρα νομίζω πως θα πρέπει να ληφθούν μέτρα (παρόμοια ίσως με τον γλωσσικό νόμο 101 του Κεμπέκ) για να περιοριστεί, αν όχι να σταματήσει τελείως το ανησυχητικό αυτό φαινόμενο της ξενομανίας και για να προστατευτεί η Ελληνική γλώσσα και οι παραδόσεις μας. Περισσότερο όμως από κάθε τι άλλο ο Έλληνας πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η στείρα ρηχή και άγονη μίμηση είναι χαρακτηριστικό πιθήκων…

Friday, June 9, 2017

Εσείς τι λέτε;


Νεκρή η Ιερή γλώσσα; 
Οι ποικιλότροπες αντιδράσεις αναγνωστών με υποχρεώνουν να επιστρέψω με το θέμα της Ελληνικής γλώσσας.  
Όπως διαπιστώνω, οι γνώμες για το αν κινδυνεύει ή όχι η Ελληνική γλώσσα είναι διχασμένες. Πάντως, το θέμα που κυριάρχησε στην ανταλλαγή απόψεων ήταν η Θεία Λειτουργία... Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι δεν είναι σωστό να γίνεται η λειτουργία στα αγγλικά γιατί χάνει την αξία της. Αυτό βέβαια χρειάζεται συζήτηση γιατί Ορθόδοξοι κάθε εθνικότητας υπάρχουν σε όλο τον κόσμο, οπότε θα πρέπει να μάθουν όλοι Ελληνικά...
Ταξιδεύοντας στο χρόνο βλέπουμε πως η πρώτη Θεία Λειτουργία είναι του Αδελφοθέου Ιακώβου για τους Χριστιανούς της Ιερουσαλήμ. Μετά έχουμε την Λειτουργία του Ευαγγελιστή Μάρκου για τους Χριστιανούς της Αιγύπτου. Ακολουθεί η Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου για τους Χριστιανούς της Μικράς Ασίας και τέλος έχουμε την Λειτουργία του Ιωάννου Χρυσοστόμου για τους Έλληνες Χριστιανούς. 
Κάθε ένας από τους αναφερόμενους Αγίους χρησιμοποίησε τη δική του διάλεκτο, όπως έγινε και με τα Ευαγγέλια, χωρίς να χαθεί η αξία τους.
Στην Ιαπωνία το 1850 υπήρχαν τέσσερα εκατομμύρια Ορθόδοξοι με αποτέλεσμα οι λειτουργίες του Ιωάννου Χρισοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου να μεταφραστούν στα Ιαπωνικά.
Οι παραδόσεις εμπλεκόμενες στην θρησκευτική τελετουργία και λειτουργική πολύ συχνά δημιουργούν τις προϋποθέσεις για τη χρήση αρχαϊκών μορφών της γλώσσας, όπως συμβαίνει με την ελληνιστική Κοινή ή τη Λατινική στην οποία τελείται η Θεία Λειτουργία στην ανατολική και τη δυτική εκκλησία αντίστοιχα.
Η χρήση της λεγομένης Ιερής γλώσσας αντιπροσωπεύει μια επιπλέον ανάπτυξη αυτής της πρακτικής. Η καθομιλούμενη γλώσσα διαφέρει από τη γλώσσα των Ιερών Κειμένων ώστε η λειτουργία ουσιαστικά καθίσταται ακατανόητη.  
Οι ιεραποστολικές συνήθως θρησκείες διαδίδουν την αρχαία γλώσσα σε πληθυσμούς που ποτέ δεν τη μιλούσαν και για τους οποίους παραμένει ξένη γλώσσα. Η “Ιεροπρεπούσα” γλώσσα δημιουργεί χάσμα ανάμεσα στον κλήρο και τον ανεκπαίδευτο απλό λαό που δεν διαθέτει τις σχετικές γνώσεις ώστε να κατανοήσει το περιεχόμενο των Ιερών κειμένων. 
Προσωπικά πιστεύω πως το καυτό θέμα στην προκειμένη περίπτωση είναι να φέρουμε τα παιδιά μας στις εκκλησίες και να παρακολουθούν τη Θεία Λειτουργία σε γλώσσα που την κατανοούν. Συχνά προσπαθούμε να φορτώσουμε το φταίξιμο στα παιδιά μας που δεν καταλαβαίνουν τη Λειτουργία στα Ελληνικά ενώ στην πραγματικότητα είναι όλο δικό μας που δεν μιλάμε την μητρική μας γλώσσα στο σπίτι!  
Ιδανική - κατά τη γνώμη μου - λύση θα ήταν η Θεία Λειτουργία και τα Μυστήρια να γίνονται σε απλή και σαφή Ελληνική και αγγλική (ή γαλλική) γλώσσα ταυτόχρονα.
Με τον τρόπο αυτό θα μπορούμε να κατανοούμε ευκολότερα το Λόγο του Θεού και η εκκλησία θα εκπληρώσει αποτελεσματικά την αποστολή της...

Tuesday, May 30, 2017

Εσείς τι λέτε;



Κινδυνεύει η γλώσσα μας;
Την έντονη ανησυχία τους εκφράζουν κατά καιρούς διάφοροι γλωσσολόγοι για το μέλλον της ελληνικής γλώσσας.
Γεγονός είναι ότι μέσα από την αυξανόμενη τάση της παγκοσμιοποίησης, η γλώσσα μας δέχεται το μεγαλύτερο πλήγμα μέσω της παιδείας. Η διείσδυση ξενόφερτων λέξεων, η απουσία ορθής ελληνικής γραφής και η άγνοια γύρω από την ιστορία μας οδηγούν σε μια πρωτοφανή πολιτιστική παρακμή.
Η αρχαία ελληνική γλώσσα, που διαμόρφωσε κάθε έννοια πολιτισμού και επιστήμης με τη μοναδικότητα της, έχει περιέλθει στο περιθώριο μαζί με την διδασκαλία της ελληνικής Ιστορίας. Η παιδεία λοιπόν, όπως έχει διαμορφωθεί, δεν χωρεί πλέον αμφιβολία πως είναι μια απειλή ορατή απέναντι στην καταγωγή και το μέλλον μας ως Ελληνισμός.
Αυτά βέβαια εν Ελλάδι, όταν στον δυτικό κόσμο διδάσκεται συστηματικά η αυθεντική ελληνική γλώσσα, που αναγνωρισμένα τιμάται από άλλους πολιτισμούς και έχει αποτελέσει το γλωσσικό υπόβαθρο για όλες τις γλώσσες του δυτικού κυρίως κόσμου.  
Προσκολλημένοι στις ρίζες τους οι ανά τον κόσμο ομογενείς, αγωνίζονται να διατηρήσουν τη γλώσσα τους καθώς τη θεωρούν αναπόσπαστο μέρος της πολιτιστικής τους κληρονομιάς και, άρα, ως αναγκαίο στοιχείο για να διαφυλάξουν την εθνική τους ταυτότητα. Συνάμα, βέβαια, η καλή γνώση της ελληνικής γλώσσας, που μπορεί να βεβαιωθεί με το αντίστοιχο πιστοποιητικό ελληνομάθειας, επιτρέπει στους ομογενείς νέους τόσο το να πραγματοποιήσουν τις σπουδές στους σ’ ένα ελληνικό πανεπιστήμιο, όσο και το να διεκδικήσουν μια θέση αξιόλογης εργασίας.
Η παροικία μας - συγκριτικά με άλλες παροικίες - έχει κάνει αρκετά βήματα μπροστά με την ίδρυση σχολείων, όπου τα παιδιά παράλληλα με τις δύο επίσημες γλώσσες, διδάσκονται και την ελληνική. Παρά το ελληνικό τους όνομα πάντως, τα σχολεία μας, βάσει της νομοθεσίας του Κεμπέκ, αν και ιδιωτικά δεν θεωρούνται Ελληνικά.
Με κύρια γλώσσα την Γαλλική, οι ώρες διδασκαλίας της ελληνικής είναι αισθητά περιορισμένες, ενώ τα τελευταία χρόνια, λόγω του χαρακτήρα τους, έχουν περαιτέρω μειωθεί. Στον χώρο, εξ’ άλλου των σχολείων, οι μαθητές υποχρεούνται να χρησιμοποιούν μόνο την Γαλλική, ενώ στο σπίτι, με τους γονείς και τα αδέλφια τους ομιλούν κυρίως την Αγγλική.
Δίχως λοιπόν ουσιαστικό κίνητρο αλλά και πρακτική εξάσκηση, μοιραίο είναι οι μαθητές με την αποφοίτησή τους να ξεχάσουν κάποτε τη γλώσσα ή στην καλύτερη περίπτωση να τη μιλούν “σπασμένα”. Ποίον το όφελος λοιπόν;
Ορισμένοι γονείς ομολογούν ότι το βασικό κίνητρο που γράφουν τα παιδιά τους εκεί    είναι το ελληνικό περιβάλλον το οποίο θεωρούν οικογενειακό και ασφαλές.
Τι μέλλει γενέσθαι λοιπόν; Εν όψει τοιαύτης πραγματικότητας, η διοίκηση του σχολείου - κατά τη γνώμη μου - θα πρέπει να αναζητήσει αποτελεσματικούς τρόπους ώστε οι αποφοιτήσαντες μαθητές ,πέρα από την γενικότερη ακαδημαϊκή μόρφωση, να έχουν αποκτήσει και επαρκή γνώση της ελληνικής. Αυτός άλλωστε είναι και ο σκοπός ύπαρξης των εν λόγω σχολείων. 
Πάντως, ως εναλλακτική λύση, δεν θα ήταν άσχημη ιδέα η αναβίωση της Ελληνικής Ομοσπονδίας Γονέων και Κηδεμόνων, στην οποία κάποτε φοίτησαν (με προσιτά μάλιστα δίδακτρα) χιλιάδες ελληνόπουλα, πολλά από τα οποία διέπρεψαν σε όλους τους τομείς της επαγγελματικής τους ζωής.
Μια ιδέα, νομίζω, που αξίζει να λάβουμε σοβαρά υπόψη…
    

Sunday, May 28, 2017

Εσείς τι λέτε;



Αντί να βογγάει ο γάιδαρος, βογγάει το σαμάρι!
Δεν έχουν τελειωμό οι τουρκικές προκλήσεις . Μετά τις αλλεπάλληλες παραβιάσεις του εθνικού εναέριου και υδάτινου χώρου μας, ακραίοι τουρκικοί κύκλοι και κάποιες “πατριωτικές” τουρκικές ιστοσελίδες διακινούν προκλητικά την “είδηση” επικείμενης μετατροπής της Αγιάς Σοφιάς από μουσείο σε τζαμί...
Πριν ημέρες είχε δημοσιευθεί ότι ο Πρόεδρος της τουρκικής Βουλής σκόπευε να προσευχηθεί στην Αγιά Σοφιά στις 2 Ιουνίου.
Τώρα, η φημολογία υποστηρίζει ότι οι Τούρκοι σκοπεύουν να μετατρέψουν την Αγιά Σοφιά σε τζαμί στις 29 Μαΐου 2017, επέτειο της άλωσης της Κωνσταντινούπολης.
Για να δούμε… Σε πρόσφατο άρθρο της ακροδεξιάς φυλλάδας Yeni Çağ (Νέα Εποχή) με τίτλο “Η εξόρμηση της Αγίας Σοφίας”, ο αρθρογράφος αναφέρει επικαλούμενος “αξιόπιστες πηγές του σαραγιού”, ότι το ζήτημα της Αγίας Σοφίας έχει επανέλθει στους σχεδιασμούς  ως απάντηση στη “συμμαχία των σταυροφόρων”.
 Όπως προσθέτει, “γίνονται προσεκτικοί υπολογισμοί για τη χρονική συγκυρία” κατά την οποία θα εκδηλωθεί αυτή η “εξόρμηση”, ενώ παράλληλα επισημαίνει ότι δεν πρέπει να εκπλαγεί η τουρκική κοινή γνώμη εάν συντόμως ξεκινήσουν στα φιλοκυβερνητικά Μέσα συζητήσεις περί της “πλαστής” υπογραφής του Ατατούρκ στο διάταγμα που μετέτρεψε την Αγία Σοφία από τέμενος σε μουσείο...
Να σημειωθεί ότι αυτό το Σάββατο 27 Μαΐου ξεκινά η περίοδος της μουσουλμανικής νηστείας (ραμαζάνι) και οι δύο επέτειοι, της άλωσης και της πρώτης προσευχής του πορθητή εντάσσονται σε αυτήν και ότι πέρυσι κατά τη διάρκεια του ραμαζανιού το κρατικό τηλεοπτικό κανάλι TRT Diyanet (Το ίδρυμα Ντιγιανέτ είναι κάτι σαν υπουργείο μουσουλμανικών θρησκευτικών) είχε προβάλει σειρά εκπομπών με καθημερινή ανάγνωση κεφαλαίων του Κορανίου εντός της Αγίας Σοφίας.
Εξ άλλου, σύμφωνα με μερίδα του τουρκικού τύπου, τώρα που η Ελλάδα βρίσκεται στην πιο αδύναμη φάση της, oπου τα προγράμματα λιτότητας έχουν γονατίσει τον ελληνικό λαό, είναι η κατάλληλη στιγμή να σταματήσουν την ελληνική “προκλητικότητα” στο Αιγαίο και φυσικά να πάρουν πίσω τα… “τουρκικά” νησιά που κατέχουν “παράνομα” οι Έλληνες. Μάλιστα!
 Όπως επισημαίνουν τουρκικά ΜΜΕ, επί 15 χρόνια η Ελλάδα είχε εξαπολύσει μια μεγάλη εξοπλιστική κούρσα με τα F-16 και S-300, αλλά τώρα με τα μνημόνια τα ελληνικά εξοπλιστικά προγράμματα έχουν καταρρεύσει, ενώ ο ελληνικός στρατός βρίσκεται σε οικονομική αδυναμία που τον κάνει ευάλωτο.
Τα δημοσιεύματα κάνουν ευρέως λόγο για την ψήφιση των νέων μέτρων από το ελληνικό κοινοβούλιο και τις διαδηλώσεις διαμαρτίας που έγιναν έξω από την ελληνική βουλή. Και καταλήγουν με την αυστηρή προειδοποίηση: Να σταματήσουμε τα …νταηλίκια μας στον Αιγαίο!
Τι να πει κανείς. Αντί να βογγάει ο γάιδαρος, βογγάει το σαμάρι!

Wednesday, May 17, 2017

Εσείς τι λέτε;



Ενωμένοι μπορούμε…
Η γενοκτονία των Ποντίων (1916-1923) με 353.000 νεκρούς αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες γενοκτονίες του 20ου αιώνα.
Πρόκειται για ένα προμελετημένο έγκλημα, το οποίο η κυβέρνηση των Νεότουρκων έφερε σε πέρας με συστηματικότητα. Οι μέθοδοι που χρησιμοποίησε ήταν ο ξεριζωμός, η εξάντληση στις κακουχίες, τα βασανιστήρια, η πείνα και η δίψα και τα στρατόπεδα θανάτου στην έρημο.
Η διεθνής βιβλιογραφία και τα κρατικά αρχεία πολλών χωρών αποδεικνύουν με τα πιο αδιάψευστα στοιχεία τα στυγερά εγκλήματα που διαπράχθηκαν την εποχή εκείνη εναντίον του Ελληνικού λαού.
Η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού πραγματοποιήθηκε παράλληλα με γενοκτονίες σε βάρος και άλλων χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.   Πρόκειται για ένα ιστορικό τεκμηριωμένο γεγονός και εντάσσεται στο σχέδιο εξόντωσης των μειονοτήτων που ζούσαν στην Μικρά Ασία.
Το σχέδιο ολοκληρώθηκε με την Μικρασιατική καταστροφή και την σφαγή της Σμύρνης.
Οι σφαγές κράτησαν έως το 1923, οι Νεότουρκοι του Μουσταφά Κεμάλ σκότωσαν περισσότερους από 350.000 Έλληνες κατοίκους του Πόντου και ανάγκασαν τούς υπόλοιπους να εγκαταλείψουν τα σπίτιά τους. Με την ανταλλαγή πληθυσμών που έγινε με την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης, οι Πόντιοι εγκαταστάθηκαν στη Θράκη και στη Μακεδονία.
Η πορεία για την αναγνώριση της Γενοκτονίας δεν ήταν ούτε και είναι εύκολη.
Τον Φεβρουάριο του 1994 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων, η οποία ωστόσο επί 75 χρόνια αποσιωπήθηκε και από το ελληνικό κράτος.
‘Εκτοτε, με τις εισηγήσεις προτάσεις των οργανωμένων παροικιών πολλές πόλεις του κόσμου προέβησαν στην αναγνώριση.
Στον  Καναδά, χάρη στις έντονες προσπάθειες του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου, αρκετοί Δήμοι του Οντάριο και του Κεμπέκ, προχώρησαν ήδη στην αναγνώριση. 
Το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης του Μόντρεαλ την περασμένη Δευτέρα 15 Μαΐου αποφάσισε ομόφωνα για την αναγνώριση και όρισε την 19η Μάιου ως Ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, που μαζί με εκείνη των Αρμενίων και Ασσυρίων, υπήρξαν οι πρώτες γενοκτονίες του 20ου αιώνα. 
Εξ άλλου, οι ελληνικής καταγωγής Γερουσιαστές Παναγιώτα Merchant και Λεωνίδας Χουσάκος, προωθούν την αναγνώριση στο Καναδικό Κοινοβούλιο μέσω της Γερουσίας.
Για άλλη μία φορά αποδεικνύεται πως όταν είμαστε ενωμένοι μπορούμε να πετύχουμε πολλά …
 

Thursday, May 11, 2017

Εσείς τι λέτε;



Η Μητέρα του κόσμου…
Η Ημέρα της Μητέρας θεωρείται ένας καλός λόγος για εκδηλώσεις ειλικρίνειας για την αγάπη και την εκτίμηση που τρέφουμε προς το πρόσωπο που μας έφερε στη ζωή.
Η ιστορία ξεκίνησε τη δεκαετία του 1850, όταν μια εθελοντική ομάδα γυναικών από τη δυτική Βιρτζίνια πρωτοστατούσε για την καλυτέρευση των συνθηκών υγιεινής, την προσπάθεια μείωσης της παιδικής θνησιμότητας και τον περιορισμό μόλυνσης του γάλακτος. Μέλημα των γυναικών ήταν παράλληλα η φροντίδα των τραυματισμένων στρατιωτών και από τα δύο μέτωπα του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου.
Στα χρόνια που ακολούθησαν μετά τον πόλεμο, η ακτιβίστρια Anna Jarvis με άλλες γυναίκες οργάνωναν πικνίκ “Φιλίας” και πραγματοποιούσαν συμβολικές εκδηλώσεις με σκοπό την ενεργό πολιτική δράση του γυναικείου πληθυσμού για την προώθηση της ειρήνης και τη συμφιλίωση των δύο πλευρών.
Με στόχο ακριβώς έναν ενεργό πολιτικό ρόλο από την πλευρά των γυναικών η Anna αγωνίστηκε για την καθιέρωση μιας Ημέρας αφιερωμένη στη Μητέρα, ορμώμενη από τους μακρόχρονους αγώνες της μητέρας της Ann Reeves Jarvis για ίσα δικαιώματα. Έτσι, οργάνωσε τον πρώτο εορτασμό της Ημέρα της Μητέρας το 1908. Στις 10 Μαΐου της ίδιας χρονιάς, είχαν προγραμματιστεί εκδηλώσεις στον τόπο όπου είχε γεννηθεί η Jarvis, στο Grafton της δυτικής Βιρτζίνια.
Μέσω των προσπαθειών της Anna Jarvis, η Ημέρα της Μητέρας άρχισε να γιορτάζεται σε περισσότερες πόλεις μέχρι που ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Woodrow Wilson το 1914 καθιέρωσε ως επίσημη ημέρα την δεύτερη Κυριακή του Μάη.
Όταν η επέτειος άρχισε να εμπορευματοποιείται, η μεγαλύτερη υποστηρίκτρια της ιδέας, Anna Jarvis εναντιώθηκε με όλα τα μέσα, καταλήγοντας να πεθάνει μόνη και χωρίς χρήματα σε ένα σανατόριο.
Ωστόσο, η Γιορτή της Μητέρας, ημέρα εορτασμού της μητρότητας και ευχαριστιών προς τη μητέρα έχει αρχαιοελληνική προέλευση. Ήταν Γιορτή της άνοιξης όπου λατρευόταν η Γαία, η μητέρα Γη, μητέρα όλων των θεών και των ανθρώπων. Αργότερα την αντικατέστησε η κόρη της η Ρέα η σύζυγος του Κρόνου, μητέρα του Δία και θεά της γονιμότητας. Με τα χρόνια και καθώς ο Χριστιανισμός εξαπλώθηκε στην Ευρώπη η Γιορτή μεταβλήθηκε προς τιμή της "Μητέρας Εκκλησίας" αλλά με τον καιρό οι δύο έννοιες συγχωνεύτηκαν. Έτσι ο κόσμος τιμούσε ταυτόχρονα την Mητέρα και την Eκκλησία. Παραδοσιακά δώρα όπως τα λουλούδια, τα φυτά και τα γλυκίσματα προσφέρονταν στη "Μητέρα Εκκλησία".
Θρησκευτική ή κοσμική γιορτή, όπως και να έχει, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στις μητέρες όλου του κόσμου…